Tandem, consentientibus omnibus, quid de proposita conceptaue quæstione, dici debeat, ex themate peruestigant, conditionibus ac proprietatibus figurarum pensitatis: quam verè, viderint ipsi. Nulla enim prorsus subest ratio, nulla veri species. Qua vi enim, temeraria sortitione, accepta puncta, &, in certos characteres, cum iterata abolitione binorum, tum connexione duorum contiguorum quorumlibet, & litura superfluorum, coacta absque ratione præ se ferant, quæ ventura sint cuique, quæve nosse quis expetit, non intelligo.
마침내 모든 조건이 일치하면, 도형들의 상태와 속성을 따져, 제시되거나 마음에 품은 질문에 무엇이라 답해야 할지를 그 판에서 끝까지 조사한다. 얼마나 참되게 하는지는 그들 자신이 판단할 일이다. 거기에는 아무런 이치도, 진실의 모습도 전혀 없기 때문이다. 아무렇게나 제비뽑아 얻은 점들을 둘씩 되풀이하여 지우고, 이웃한 두 도형을 서로 연결하며, 남는 점을 지워 일정한 표지로 모아 놓았다고 하자. 아무런 이치도 없이 그렇게 만든 것이 무슨 힘으로 각자에게 닥칠 일이나 그가 알고 싶어 하는 일을 보여 준다는 것인지 나는 이해하지 못한다.
Etenim fortuitum omne, aut prorsus est αὐτόματον, fortuitum, sineque ordine, lege, authore, principio incitante & regente, suopte nutu fertur, atque euenit: aut ab aliqua causa oritur, quæ id, ὡς καθ᾽ ἑαυτὸ αἴτιον, vt causa per se, præter opinionem nostram expectationemque, obiicit, gubernat ac complet.
우연한 모든 일은 둘 중 하나이다. 완전히 ‘아우토마톤’, 곧 우연 그 자체로서, 질서와 법칙과 행위자, 움직이고 다스리는 원리 없이 저절로 움직여 일어나는 것이거나, 어떤 원인에서 생기는 것이다. 뒤의 경우 그 원인은 ‘그 자체로 작용하는 원인’으로서 우리의 생각과 기대 밖에서 그 일을 내놓고 다스리며 완성한다.
Si fortuita prorsus αὐτομάτως, fortuitò, fieri dixerimus, reuincemur & confutabimur consensu perpetuo totius naturæ rerum, nostrarumque mentium constantia atque confirmato iudicio, & sacrarum literarum authoritate. Illa mediocriter attendenti demonstrat, concinna & aptissima serie, nexas inter se copulatasque cohærere causas omnes, vt, & quælibet sibi proximam impellat incitata ab ea, quæ antecedit, atque in ordine superior est: & desinat ordo in vltimam ac primam causam, quæ non extraneo mota principio, sed sua vi, ceteras à se dependentes & sibi subiectas, suoque velut inclusas alueo, foueat, agitet, & afficiat: & eam causam non ita, hac causarum catena, vinctam esse, vt nequeat, ex sese, diuersum quippiam ab effectionibus illarum promere: sed, vi libera & omnipotente posse, cum velut iniecto freno, cohibere ceteras, tum quæcunque velit perficere: adeoque nihil, quantumuis minutum ac tenue, fieri in natura, quod non à causis certis cieatur: etsi non semper in oculos incurrunt illæ, aut, sensu cuiusuis pernosci comprehendique queunt.
우연한 일이 완전히 ‘아우토마토스’, 곧 아무 원인 없이 저절로 일어난다고 말한다면, 사물의 자연 전체가 보이는 끊임없는 일치, 우리 정신의 일관성과 확고한 판단, 성경의 권위에 의해 반박당하고 논박될 것이다. 조금만 주의를 기울여도 자연은 모든 원인이 조화롭고 가장 적합한 연쇄 속에서 서로 묶이고 연결되어 있음을 보여 준다. 각 원인은 앞서며 질서상 더 높은 원인의 자극을 받아 바로 다음 원인을 움직인다. 그 질서는 궁극의 첫째 원인에 이른다. 이 원인은 외부 원리에 의해 움직이지 않고 자신의 힘으로, 자신에게 의존하고 종속되며 마치 자신의 품속에 들어 있는 나머지 원인들을 유지하고 움직이며 작용을 가한다. 또한 이 원인은 다른 원인들의 작용과 다른 것을 스스로 내놓을 수 없을 만큼 원인들의 사슬에 묶여 있지 않다. 자유롭고 전능한 힘으로 고삐를 매듯 다른 원인들을 억제할 수도 있고, 원하는 것은 무엇이든 이룰 수도 있다. 따라서 자연에서는 아무리 작고 미세한 일도 일정한 원인에 의해 일어나지 않는 것이 없다. 다만 그 원인들이 언제나 눈에 보이거나, 누구나 감각으로 완전히 알아내고 파악할 수 있는 것은 아니다.
Manet immotum hoc mentibus nostris insitum ἀξίωμα, pronunciatum, & consensu naturæ stabilitum: Nihil fieri sine causa, vtut lapsu suo Diaboli & homines vitiarint sapientissime & absolutissime dispositum ordinem causarum, eique labem & ἀταξίαν, confusionem, inflixerint deformem, ruptis confractisque violenter annulis, quibus, & ceteris causis, & primæ cohærebant.
우리 정신에 심어져 있고 자연의 일치에 의해 확고해진 이 ‘악시오마’, 곧 명제는 흔들리지 않는다. 원인 없이 일어나는 것은 아무것도 없다는 것이다. 악마들과 인간들이 타락하여 가장 지혜롭고 완전하게 배치된 원인들의 질서를 훼손하고, 그 질서에 추악한 오염과 ‘아탁시아’, 곧 혼란을 가져왔다 하더라도 그러하다. 그들은 다른 원인들 및 첫째 원인과 자신들을 잇던 고리들을 폭력적으로 끊고 부수었다.
Neque ociari Deum, nec discedere à suo opere, nec defatigari, tædioue aut molestia affici: sed prouidere, vt residua adhuc causarum series suo ritè fungatur munere, & quomodocunque, sarti refectique annuli, quibus ipsi voluntas humana annectitur in aliquibus, durentur ætate & exercitiis piis, atque coalescant rursus: &, hominum causa, multa mutare, multa secus efficere, quam secundæ causæ intendunt, in salutem, aut pœnam, perniciemque ipsorum, prout merentur, sacræ literæ toties clamant.
성경은 하나님께서 한가히 계시거나 자신의 일을 떠나지 않으시며, 지치거나 싫증이나 고통을 느끼지도 않으신다고 거듭 외친다. 오히려 아직 남아 있는 원인들의 연쇄가 제 임무를 제대로 수행하도록 돌보신다. 또 어떤 사람들에게서 인간의 의지가 하나님께 이어지는 고리들이 어떻게든 수선되고 회복되어, 세월과 경건한 실천을 통해 견고해지고 다시 결합하도록 돌보신다. 인간들을 위해 많은 것을 바꾸시고, 이차 원인들이 향하는 것과 다르게 많은 일을 이루시기도 한다. 사람들이 마땅히 받을 바에 따라 그들의 구원이나 형벌과 파멸을 위해 그렇게 하신다.
Si vero hanc punctorum figurarumque sortitionem fortuitam esse concederimus: vnde maculas atramento, aliaue materia tabulis illitas, sine mente, sineque cogitatione, &, sua natura, ἀσημάντους, expertes significationis, atque inefficaces, significare dicemus ea, quæ nos imaginamur, aut quærimus.
그런데 이 점과 도형의 추첨이 우연한 것이라고 인정한다면, 먹물이나 다른 물질로 판에 그려 놓은 얼룩들이 어째서 우리가 상상하거나 묻는 일을 나타낸다고 말하겠는가? 그 얼룩들은 정신도 생각도 없고, 본성상 ‘아세만토이’, 곧 의미가 없으며 아무 작용도 하지 못하는데 말이다.
Si ideo, quod in hunc vsum sunt confecta. At, artificibus non aduertentibus, nec apices, quos signant, numerantibus, excidunt: Et, vel si rumpantur ipsi, nunquam signa condent Physica, quæ, de effectionibus causarum non consideratarum, immo, de euentibus non procedentibus ab vllis Physicis & notis causis, & qui fortuiti esse videntur, doceant.
그 용도로 만들어졌기 때문이라고 하는가? 하지만 그것들은 만드는 이들이 주의를 기울이지도, 찍는 점들을 세지도 않은 채 나온다. 그들이 아무리 안간힘을 쓰더라도, 살펴보지 않은 원인의 작용을 알려 주거나, 더 나아가 알려진 어떤 자연적 원인에서도 나오지 않아 우연으로 보이는 사건들을 알려 주는 자연적 징표를 결코 만들어 내지 못할 것이다.
Si vero regi eam à causa aliqua concesserimus, erit illa remota, vel propinqua, & materialis. Materialem esse nemo dixerit facile. Erit igitur remota, eaque, aut siderea, aut fortior potentiorque quauis physica causa. Siderea non est, quod à me demonstratum est ante: Ergo occulta erit, & incorporea, seu spiritualis. Sub hanc cadunt Deus ipse, Angeli sancti, & Dæmones. Nec Deum illam sortitionem gubernare, nec Angelos, certum est ex antè dictis. Reliquum est ergo, vt autor gubernatorque totius diuinationis Geomanticæ sit Diabolus: hoc monente, signa excogitata sunt primum & accommodata, ad harum illarumue rerum designationem, prætextu virtutis astrorum: hoc colludente & iuuante, artifices, quod indagant, quandoque figurarum ductu, monituque, consequuntur. Nihil tale characteres Geomantici, neque ex sese habent, neque ex materia, qua constant: Nihil ex cœli influxu aut artificum manibus, tale acquirunt.
반대로 그 추첨이 어떤 원인에 의해 다스려진다고 인정한다면, 그 원인은 멀리 있는 것이거나, 가까이 있는 물질적 원인일 것이다. 그것이 물질적 원인이라고는 누구도 쉽사리 말하지 못한다. 따라서 먼 원인이며, 천체의 원인이거나 어떤 자연적 원인보다 강하고 능력 있는 원인이어야 한다. 앞에서 내가 입증하였듯 천체의 원인은 아니다. 그러므로 감추어져 있고 비물질적인, 곧 영적인 원인일 것이다. 여기에는 하나님 자신과 거룩한 천사들, 악령들이 속한다. 앞서 말한 내용으로 보아, 그 추첨을 다스리는 것은 하나님도 천사들도 아님이 확실하다. 따라서 남는 결론은 지오맨시 점술 전체의 창시자이자 통치자가 악마라는 것이다. 처음에 표지들을 고안하고 이 일 저 일을 나타내는 데 맞추면서 천체의 힘을 구실로 삼은 것은 악마의 부추김 때문이었다. 전문가들이 도형의 지시와 경고를 따라 때로 찾던 것을 얻는 것도 악마가 함께 농간을 부리고 돕기 때문이다. 지오맨시의 표지는 그 자체에도, 그것을 이루는 물질에도 그런 능력이 전혀 없다. 하늘의 유입 작용이나 전문가의 손에서 그런 능력을 얻는 것도 전혀 없다.
Demonstratio Geomanticæ vanitatis.
지오맨시의 허망함에 대한 논증.