원문

[PDF7] Deo Patri æterno ac misericordi: Et Filio coæterno, Domino meo ac Saluatori Iesu Christo, quas reddam gratias alias, nisi quas suis ipse præceptis exigit: piorum exemplis comprobat? de quibus me, ingressurum in carcerem primo commonefecit, cum spe prima liberationis, profectum à Spiritu sancto vaticinium meæ dilectissimæ coniugis, paulo post inter eiulatus, & feruentissimas ad Deum preces, ærumnis meis extinctæ, quando mihi in complexu postremo lacrymanti, plorans & ipsa, vndas lacrymarum ex oculis & genis detergeret, [PDF8] magnoque, inter plorandum animo in has voces erumperet: Non moriar, sed viuam, & narrabo opera Domini. Item: Inuoca me in die tribulationis, & eruam te, & honorificabis me: quas voces, experiebar illo ipso momento anxium me vehementer, luctantemque cum mortis & inferni terroribus, reuocare ex morte, inque viua ac læta tranquillitate collocare. Quid facit aliud Psaltes Psal. 116? Cum quo cano, canamque alacri corde & spiritu: Dilexi, quod audiuit Dominus vocem orationis meæ. Inclinauit aurem suam mihi, & in diebus meis inuocabo. Circumdederant me funes mortis. Anxietates inferni inuenerant me. Et nomen Domini inuocaui. O Domine, libera animam meam. Reuertere anima mea in requiem tuam, quia Dominus benefecit tibi. Quia eripuisti animam meam à morte, oculos meos à lacrymis, pedes meos à lapsu. Ambulabo coram Domino, in terra viuorum. Credidi: propterea & locutus sum: etsi afflictus sum valde. Quid retribuam Domino, pro omnibus beneficiis erga me? Calicem salutarem accipiam, & nomen Domini inuocabo. Reddam vota mea Domino, coram omni populo eius. Diripuisti vincula mea. Tibi sacrificabo hostiam laudis. Vota mea reddam tibi, in atriis domus Domini. In medio tui Ierusalem, &c. Denique, quid aliud præcipit Christus Petro? cum inquit: Satanas appetiit vos, quos ventilaret, sicut triticum. Sed ego rogaui pro te, ne deficiat [PDF9] fides tua. Idem beneficium si mihi præstitum esse, seruato in ventilatione tempestatis asperrimæ, non agnoscerem, scelerate ingratus essem. Addit autem Christus: Tu conuersus confirma fratres tuos. Hoc meo me loco facientem, citra cuiusquam iniuriam aut contumeliam, qui culpant aut contumeliose etiam exagitant, sciant, ad id præstandum obligari me, non minus, quam alium quemcunque, seuerissimis mandatis, & atrocissimis comminationibus, de confessione veritatis anteferenda iudiciis omnibus, & opinionibus, imperiis, & edictis, periculis, & odiis humanis. Ad me pertinent, quæ dicuntur vniuersis: Qui me confessus fuerit (inquit Christus) coram hominibus, hunc confitebor coram patre meo: Qui me negauerit, hunc negabo. Item: Quem puduerit mei, ac meorum sermonum, eius pudebit & filium hominis, quando venerit cum gloria sua, & Patris, sanctorumque Angelorum. Addit Paulus Apostolus: Corde creditur ad iustitiam; Ore fit confessio ad salutem. Addit amplius: Fidus sermo, si cum eo mortui sumus, cum eo etiam viuemus. Si patiemur cum Christo, cum eodem & regnabimus. Si abnegabimus, & ille abnegabit nos. Si infidi sumus, ille tamen fidus manet, negare se ipsum non potest.

번역

영원하시고 자비로우신 아버지 하나님께, 그리고 그분과 함께 영원하신 아들, 나의 주님이자 구주 예수 그리스도께 내가 어떤 다른 감사를 드릴 수 있겠는가? 그분이 친히 명령으로 요구하시고 경건한 이들의 모범으로 인정하신 감사밖에 무엇이 있겠는가? 내가 처음 감옥으로 들어가려 할 때, 가장 사랑하는 아내의 예언이 해방에 대한 첫 희망과 함께 바로 그 감사를 일깨워 주었다. 그 예언은 성령에게서 나온 것이었다. 아내는 얼마 지나지 않아, 내 고난으로 마음이 무너져 울부짖으며 하나님께 간절히 기도하는 가운데 세상을 떠났다. 마지막으로 서로 끌어안았을 때, 아내는 우는 나를 마주하여 자신도 울면서 내 눈과 뺨에서 흘러내리는 눈물을 닦아 주었다. 그리고 울면서도 꿋꿋한 마음으로 이렇게 외쳤다. “내가 죽지 않고 살아서 주님의 하신 일을 이야기하리라.” 또 이렇게 말했다. “환난의 날에 나를 부르라. 내가 너를 건져 내리니, 너는 나를 영화롭게 하리라.” 바로 그 순간, 심하게 괴로워하며 죽음과 지옥의 공포에 맞서 싸우던 나를 이 말씀들이 죽음에서 불러내어, 생기 있고 기쁜 평온 속에 두는 것을 나는 경험하였다.

시편 116편에서 시편 시인이 하는 일도 이와 다르지 않다. 그와 함께 나는 기운찬 마음과 영으로 노래하며 또 노래할 것이다. “나는 사랑하였다. 주님이 내 기도 소리를 들으셨기 때문이다. 그분이 내게 귀를 기울이셨으니, 나는 살아 있는 날 동안 그분을 부르리라. 죽음의 줄이 나를 에워쌌고 지옥의 고뇌가 나를 덮쳤다. 그때 나는 주님의 이름을 불렀다. 오 주님, 내 영혼을 건져 주소서. 내 영혼아, 네 안식으로 돌아가라. 주님이 네게 은혜를 베푸셨기 때문이다. 주님께서는 내 영혼을 죽음에서, 내 눈을 눈물에서, 내 발을 넘어짐에서 구하셨다. 나는 살아 있는 이들의 땅에서 주님 앞을 걸으리라. 나는 믿었기에 말하였다. 비록 몹시 고통받았지만 그러하였다. 내게 베푸신 모든 은혜에 대해 주님께 무엇으로 보답할까? 구원의 잔을 들고 주님의 이름을 부르리라. 그분의 모든 백성 앞에서 주님께 나의 서원을 갚으리라. 주님께서 내 사슬을 끊으셨다. 주님께 찬양의 제물을 바치리라. 주님의 집 뜰에서, 예루살렘아, 바로 네 가운데에서 나의 서원을 주님께 갚으리라.” 그 밖의 구절들도 마찬가지다.

끝으로 그리스도께서 베드로에게 명하신 것도 다르지 않다. 그분은 “사탄이 너희를 밀처럼 키질하려고 요구하였다. 그러나 나는 네 믿음이 무너지지 않도록 너를 위하여 기도하였다”라고 말씀하신다. 가장 거센 폭풍의 키질 속에서 보전된 내게도 똑같은 은혜가 베풀어졌음을 인정하지 않는다면, 나는 죄스럽게도 배은망덕한 사람이 될 것이다. 그리스도께서는 “너는 돌이킨 뒤에 네 형제들을 굳세게 하라”라고 덧붙이신다. 나는 누구에게도 해를 입히거나 모욕하지 않은 채 내 자리에서 이 일을 행하고 있다. 이를 나무라거나 모욕적으로 공격하는 이들은 알아야 한다. 진리의 고백을 모든 인간의 판단과 의견, 명령과 포고, 위험과 증오보다 앞세우라는 가장 엄중한 명령과 지극히 무서운 경고가, 다른 누구 못지않게 나에게도 이 일을 행할 의무를 지운다는 것을 말이다.

모든 사람에게 하신 말씀은 내게도 해당한다. 그리스도께서는 “사람들 앞에서 나를 시인하는 자를 나도 내 아버지 앞에서 시인할 것이며, 나를 부인하는 자를 나도 부인하리라”라고 말씀하신다. 또 “나와 내 말을 부끄러워하는 자를, 사람의 아들도 자신의 영광과 아버지의 영광과 거룩한 천사들의 영광 가운데 올 때 부끄러워하리라”라고 하신다. 사도 바울은 이렇게 덧붙인다. “마음으로 믿어 의에 이르고 입으로 고백하여 구원에 이른다.” 그는 다시 말한다. “이 말씀은 미덥다. 우리가 그분과 함께 죽었다면 그분과 함께 살 것이다. 그리스도와 함께 견디면 그분과 함께 다스릴 것이다. 우리가 그분을 부인하면 그분도 우리를 부인할 것이다. 우리가 신실하지 못하더라도 그분은 여전히 신실하시니, 자신을 부인하실 수 없기 때문이다.”