Cum vero manifesta esset imbecillitas sensuum & animorum nostrorum, quorum illos ludificare ac præstringere, hos nullis fultos cœlestibus subsidiis capere ac circumuenire facillimum est, accessit mox atque auxit, & auget hoc malum Diabolus omni tempore, qui vt immani superbia & horribili odio Dei primos parentes promisso scientiæ diuinæ persuasos ac deceptos euertit, & auulsos à Deo, ac dotibus diuinis exutos in exitium coniecit perpetuum, atque horrendis inuoluit tenebris: Sic postea vt hanc scintillulam veræ noticiæ Dei, quæ ex inenarrabili misericordia Dei adhuc reliqua erat, prorsus extingueret, & contemtum, imo ignorationem Dei confirmaret, animos præstigiis effascinatos καὶ ἐσκοτισμένους, tenebris obductos seu excæcatos, à veris Dei cultibus, Verboque mandante veros cultus, & monstrante Deum, & vera naturæ ac diuinorum operum consideratione abduxit, & perfecit tandem, vt homines obliti conditoris & suimetipsius, non mactarent & offerrent victimas eo modo, lege, fine, & fide, qua exhiberi eas Deus requirebat, nec verum Deum intuerentur animis, neque ad eum celebrandum referrent ac dirigerent sacrificia, sed alia commenticia idola sectarentur ac colerent, & in sacrificiis, quorum vmbram ex disciplina sanctissima maiorum retinuerant, nescio quæ exta, fumos, ignes, & similia expenderent, indeque de Dei voluntate, & secuturis euentibus coniectarent, horribili furore ac plane Diabolico, In natura vero non vestigia sapientiæ ac præsentiæ diuinæ scrutarentur, nec causas mirandorum operum, effectionesque & quo consilio facta, ad quos vsus destinata essent, inuestigarent, sed rebus creatis abuterentur, & vel significationes eis affingerent certorum euentuum contra naturæ ordinem & primam constitutionem, vel nouas vires se iisdem inducere, naturis rerum mutatis, & velut in nouam formam conuersis, opinarentur: ideoque vt haberet aliquam religionis speciem, & prætextu nominis diuini credulos homines facilius alliceret & caperet, sacrarum sententiarum recitationem, à quibus noua illa vis proficiscitur, adhiberi voluit. Deinde, vt maior admiratio, & ardentior cupiditas erga istas imposturas incenderetur in animis, altiusque insideret, & radices ageret, sæpe coniecturas illas, omina, præuisiones, & prædictiones, euentu comprobauit, contemtas vero aut neglectas durissime vltus est. Sic initio Diabolus, cum adhuc vigeret in animis hominum aliqu[a] de Deo opinio, & vires rerum conditarum minus obscuræ essent, præstigias suas prætextu Verbi cœlestis, & specie mirabilium atque occultarum virium naturæ fucatas, inuexit ac stabiliuit. [Marginal: Diabolus quomodo homines ad superstitiosas diuinationes seduxerit.]
Ceterum vbi iam euanuisset ex animis vera Dei noticia & vagarentur homines sine certis testimoniis, quærentes alii alia numina, quo ad se hac occasione totos conuerteret à Deo abstractos: non solum his mediis in natura propositis vtendum censuit, sed vel certos homines ipse obsessione agitauit, aut afflauit, vt velut ἐκτετυφωμένοι, excitati & rapti, inflati à dæmone, quædam vaticinarentur: vel ad specus, latebras, aut idolorum templa, miraculis editis, oracula aperuit, in quibus vel ipse ex cauernis, statuis, aut simulacris, humana voce, nutu, alioue gestu hominis etiam, responsa reddidit: vel per suos illos, quos electione aut sorte acceperat ministros, ea protulit. His miseros & Dei ignaros homines & dementauit & pellexit atque attraxit ad se adeo, vt agminatim vndiquaque accurrerent, & furibundos spiritus illos sciscitarentur ac consulerent de euenturis in vita vel successibus, vel impedimentis; nec inchoarent, molirentur, aut mouerent quicquam, nisi consilio ab oraculis petito. Ad istas latebras dona offerebantur & cumulabantur immensa, instituebantur & fiebant sacrificia, decernebantur ac celebrabantur festa ac πανηγύρεις, ludi solennes. Diodorus refert, Phocenses ad bellum sacrum ex templo Delphico plus quam decem talentorum myriades, id est, plus sexagies centenis millibus coronatorum accepisse. Inde opes templi, ex collationibus & donariis diuersarum gentium collectæ & cumulatæ multis annis æstimari possunt.
우리의 감각과 마음의 나약함은 명백하였다. 감각을 속이고 눈멀게 하며, 하늘의 도움에 의지하지 않는 마음을 사로잡고 기만하기는 아주 쉽다. 이에 마귀가 곧 끼어들어 이 악을 키웠으며, 언제나 키우고 있다. 그는 엄청난 교만과 하나님을 향한 무서운 증오 때문에, 신적 지식을 주겠다는 약속으로 최초의 조상들을 설득하고 속여 넘어뜨렸다. 그들을 하나님에게서 떼어 내고 신적 은사들을 벗겨 영원한 파멸로 던졌으며, 끔찍한 어둠 속에 휘감았다. 그와 마찬가지로 그 뒤에도, 하나님의 이루 말할 수 없는 자비로 아직 남아 있던 참된 하나님 인식의 이 작은 불씨마저 완전히 꺼 버리고, 하나님에 대한 멸시, 아니 무지를 굳히려 하였다. 그는 속임수로 홀리고 ‘어둡게 한’, 곧 어둠으로 덮거나 눈멀게 한 마음을 참된 하나님 예배에서 떼어 냈다. 참된 예배를 명하고 하나님을 보여 주는 말씀과, 자연 및 신적 사역에 대한 참된 고찰에서도 떼어 냈다.
마침내 그는 사람들이 창조주와 자기 자신을 잊게 만들었다. 그리하여 하나님께서 요구하신 방식과 규범과 목적과 믿음으로 희생 제물을 잡아 바치지 않게 하였다. 마음으로 참된 하나님을 바라보지 않으며, 그분을 찬양하기 위하여 제사를 드리고 그분께 향하지 않게 하였다. 대신 다른 지어낸 우상들을 따르고 숭배하게 하였다. 조상들의 지극히 거룩한 가르침에서 그 그림자만 남겨 둔 희생제의에서는, 무슨 내장과 연기와 불과 이와 비슷한 것들을 살펴, 하나님의 뜻과 앞으로 생길 사건들을 추측하게 하였다. 이는 무섭고 참으로 마귀적인 광기였다. 자연에서는 신적 지혜와 현존의 자취를 탐구하지 않고, 놀라운 사역들의 원인과 작용, 그것들이 어떤 뜻으로 만들어졌으며 어떤 용도로 정해졌는지도 탐구하지 않게 하였다. 대신 피조물들을 오용하게 하였다. 자연의 질서와 최초의 설정에 어긋나게, 특정한 사건들을 가리키는 뜻을 그것들에 덧씌우거나, 자신들이 사물들의 본성을 바꾸어 마치 새로운 형태로 변하게 하면서 그 안에 새로운 힘을 집어넣는다고 생각하게 하였다. 또 거기에 어떤 종교의 외관을 부여하고, 신적 이름을 내세워 쉽게 믿는 사람들을 더 수월하게 유인하고 사로잡기 위하여, 거룩한 말씀의 구절들을 낭송하게 하였다. 그 새로운 힘이 바로 그 구절들에서 나온다는 것이었다.
그런 다음 이런 기만을 향한 더 큰 경탄과 더 뜨거운 욕망이 마음속에 불붙고, 더 깊이 내려앉아 뿌리를 내리도록, 그는 자주 그런 추측과 징조와 예견과 예측을 실제 결과로 입증하였다. 반대로 그것들을 멸시하거나 무시하면 몹시 혹독하게 보복하였다. 이처럼 처음에 마귀는 사람들의 마음속에 하나님에 대한 어떤 생각이 아직 살아 있고, 창조된 사물들의 힘도 그다지 흐려지지 않았을 때, 하늘의 말씀을 구실로 내세우고 자연의 놀랍고 숨은 힘들의 외관으로 치장하여 자기의 속임수를 들여와 굳혔다.
그러나 참된 하나님 인식이 이미 마음에서 사라지고, 사람들이 확실한 증거 없이 이리저리 헤매며 저마다 다른 신적 존재들을 찾게 되자, 마귀는 이 기회에 하나님에게서 떨어진 사람들을 온전히 자기에게 돌리려 하였다. 그는 자연 안에 놓인 이런 수단만을 써야 한다고 생각하지 않았다. 어떤 사람들에게는 친히 들러붙어 뒤흔들거나 숨을 불어 넣어, 마치 ‘엑테튀포메노이’, 곧 흥분하고 휩쓸리며 악령에게 부풀려진 자들처럼 무엇인가를 예언하게 하였다. 또는 동굴과 은밀한 곳이나 우상들의 신전에서 기적을 일으키며 신탁을 열었다. 그 안에서 친히 동굴이나 조상이나 형상으로부터 사람의 목소리와 고갯짓, 그 밖의 사람 몸짓으로도 응답을 내놓았다. 또는 선택하거나 제비를 뽑아 받아들인 자기의 일꾼들을 통하여 응답을 내놓았다.
이로써 그는 불쌍하고 하나님을 알지 못하는 사람들을 미치게 하고 꾀어 자기에게 끌어들였다. 사람들은 사방에서 떼를 지어 달려와, 일생에 앞으로 닥칠 성공이나 장애에 관하여 그 광란하는 영들에게 묻고 상의하였다. 신탁에 조언을 청하지 않고서는 어떤 일도 시작하거나 꾀하거나 움직이지 않았다. 그 은밀한 곳들에는 막대한 선물들이 바쳐져 쌓였다. 희생제의가 제정되고 행해졌으며, 축일과 ‘파네귀레이스’, 곧 성대한 경기 축제들이 정해지고 거행되었다. 디오도로스는 포키스 사람들이 성전을 치르기 위하여 델포이 신전에서 10만 탈란톤이 넘는 돈, 곧 600만 크라운이 넘는 돈을 가져갔다고 전한다. 이로써 여러 민족이 낸 기부금과 봉헌물이 여러 해 동안 모이고 쌓여 이룬 신전의 재산을 가늠할 수 있다.