Original

Alterum quod in miraculis considerandum esse innui, sic habet. In nullo vnquam miraculo obseruatum est, quod subiectum aliquod sic sit redactum in nihilum, vt sit penitus extinctum, & desierit esse, de quo iam aliquid dixi supra: Neque hoc obseruatum est vnquam, quod actu aliquid fuerit, idemque simul, eodemque tempore non fuerit. Vinum in Cana Galilææ non actu simul est vinum & aqua, vinum non vinum. Sol non stat simul & progreditur. Aquæ non subsistunt simul & fluunt. Ignis in camino Babylonico non pariter vrit & non vrit. Id cum certissimum sit ac dubio careat, cur per miraculi modum fingitur corpus Christi actu simul ac semel, & secundum corporum naturas ac proprietates πεπερασμένον, περιγραπτόν, ἐσχηματισμένον, ἁπτόν, ὁρατόν finitum, circumscriptum, figura comprehensum, quod tangi & oculis cerni potest: & contra eosdem ἄπειρον, ἀόριστον, ἀσχημάτιστον, ἀναφές, ἀόρατον, infinitum, non terminatum, non figuratum, neque tactui neque visui expositum. Cur simul in vno, in pluribus locis, vbique esse contenditur. Talia commenta miracula non sunt, sed monstrosa mendacia, quia simul & proprietatibus verum corpus suis inseparabilibus exuunt, eoque essentiam etiam extinguunt: & corpus affingunt Christo, quod simul vi miraculi corpus & non corpus est, particeps & expers proprietatum essentialium contra rationem miraculorum, contraque perpetua ac sibi per omnia congrua sacri verbi testimonia. Non mutat Christus essentialia, nec figuram deponit corporis, ac ne vestium quidem, cum in transfiguratione perfunditur luce diuina, & fulgere conspicitur. In suo pristino enim à discipulis agnoscitur corpore: Item cum elabitur è medio, & ex manibus prehensantium: cum euanescit ex oculis discipulorum detentis, ne eum agnoscerent: cum ante lapidem amotum ab Angelis, vt plerique sentiunt, prodit è sepulchro, quem Angelus non egressuro Christo, sed foris ingressuris dimouet: cum ad Apostolos venit, clausis foribus. Sed manet idem, qui erat: Nec virtute diuina exitum sibi patefecisse, & ingressum destructione sui corporis, & restitutione in integrum momentanea, vel inde certum est, quia verum esse illud suum ac pristinum corpus, mulieribus primum, deinde congregatis omnibus probat. Si tamen cessione alterius, κατ᾽ ἀφανισμόν, per sublationem & euanescentiam corporeæ molis atque essentiæ, miraculum vtrumque peractum fuisse fingatur: (ἀδύνατον γὰρ σῶμα διὰ σωμάτων διήκειν, μὴ τέμνον ἢ τεμνόμενον, καὶ πλεκόμενον καὶ [ἀντιπεριτιθέμενον?], fieri enim non potest, vt corpus penetret corpora, sine sectione mutua, & complicatione, ac circumdatione, vt loquitur Damascen.) Quis sana mente præditus non dixerit, omnipotentiæ diuinæ, ac pietati, & veritati Christianæ fidei magis consentaneum esse, creaturas, id est, lapidem & fores cessisse potius creatori, quam hunc creaturæ, cum miraculis Christus omnibus in se ipso editis, & in aliis, demonstrare voluerit, se vtrumque verum esse, & Deum, & hominem, non in vna tamen natura sola: sed duabus hypostatice vnitis, diuina & humana se corpore hominem esse, Luce effusa in corpus, Deum: se corpore mori; diuinitatis suæ virtute omnipotente resurgere: se corpore vno in loco esse circumscripto, quo vult: diuinitate vbique. Totum itaque commentum de corpore Christi, vi miraculi finito simul & infinito, visibili & inuisibili, & secundum diuersos existendi modos, occupante sub sua περιγραφῇ, circumscriptione, certum definitumque spacium, ac sine dimensione simul, vel in omnia diffuso, vel plura disiunctaque spaciis immensis aut breuibus loca tenente, quod ne quidem spiritualibus & incorporeis finitis competit, figmentum est.

Korean

기적에서 살펴보아야 한다고 내가 짚은 두 번째 사항은 이렇다. 어떤 기적에서도 그 바탕이 되는 것이 완전히 소멸하여 존재하기를 그칠 만큼 무로 돌아간 사례는 관찰된 적이 없다. 이에 대해서는 위에서 이미 얼마간 말했다. 또한 어떤 것이 실제로 존재하면서 바로 그 동일한 것이 동시에, 같은 시각에 존재하지 않는다는 일도 관찰된 적이 없다. 갈릴리 가나의 포도주는 실제로 동시에 포도주이면서 물인 것도, 포도주이면서 포도주가 아닌 것도 아니다. 태양은 멈춰 있는 동시에 나아가는 것이 아니다. 물은 멈춰 있는 동시에 흐르는 것이 아니다. 바빌론의 화덕 속 불은 동시에 태우면서 태우지 않는 것이 아니다. 이것이 지극히 확실하고 의심의 여지가 없는데, 어째서 기적이라는 방식으로 그리스도의 몸이 실제로 같은 순간에 몸들의 본성과 고유한 성질에 따라 유한하고, 경계가 정해져 있으며, 형상으로 한정되고, 만질 수 있고 눈으로 볼 수 있는 동시에, 바로 그 성질들에 반하여 무한하고, 한정되지 않으며, 형상이 없고, 촉각에도 시각에도 드러나지 않는다고 꾸며 내는가? 어째서 동시에 한 장소에도, 여러 장소에도, 어디에나 있다고 주장하는가? 그런 허구는 기적이 아니라 터무니없는 거짓말이다. 참된 몸에서 분리 불가능한 고유의 성질들을 벗겨 내어 그 본질까지 소멸시키는 동시에, 기적의 힘으로 몸이면서 몸이 아니고 본질적 성질들을 지니면서도 지니지 않는 몸을 그리스도에게 꾸며 붙이기 때문이다. 이는 기적의 이치에도, 언제나 서로 모든 점에서 일치하는 거룩한 말씀의 증언에도 반한다. 그리스도께서 변모하실 때 신적 빛으로 가득 차 빛나는 모습이 보이더라도, 본질적인 성질을 바꾸시거나 몸의 형상을 버리시지 않으며, 옷의 형상조차 버리시지 않는다. 제자들은 그분을 이전과 같은 몸으로 알아보기 때문이다. 붙잡으려는 자들 가운데서, 또 그들의 손에서 빠져나가실 때도 마찬가지다. 자신을 알아보지 못하도록 가려진 제자들의 눈앞에서 사라지실 때도, 많은 이들이 생각하듯 천사들이 돌을 옮기기 전에 무덤에서 나오실 때도 그렇다. 천사는 나오시려는 그리스도를 위해서가 아니라 밖에서 들어갈 사람들을 위해 그 돌을 치운다. 문들이 닫혀 있을 때 사도들에게 오실 때도 마찬가지다. 그분은 이전과 동일한 분으로 남아 계신다. 자기 몸을 파괴했다가 순간적으로 온전히 복구하는 방법으로 신적 권능을 써서 나갈 길과 들어갈 길을 여신 것이 아니라는 사실은, 먼저 여자들에게, 이어 함께 모인 모든 이에게 그 몸이 자신의 참되고 이전과 같은 몸임을 증명하신 데서도 확실하다. 그렇지만 두 기적이 다른 한쪽의 물러남, 곧 육체적 덩어리와 본질의 제거와 사라짐을 통해 이루어졌다고 가정해 보자. 다마스쿠스의 요한이 말하듯 “몸이 다른 몸들을 통과하면서 서로 가르거나 갈라지고, 얽히고, 서로 둘러싸는 일 없이 지나가는 것은 불가능하다.” 곧 몸이 다른 몸들을 뚫고 지나가되 서로 절단하고 얽히고 둘러싸는 일이 없는 것은 불가능하다. 그렇다면 정신이 온전한 누가, 창조주께서 피조물에게 물러나셨다기보다 피조물들, 곧 돌과 문들이 창조주께 물러났다고 보는 것이 하나님의 전능과 경건, 그리고 그리스도교 신앙의 진리에 더 합당하다고 말하지 않겠는가? 그리스도께서는 자신과 다른 이들에게서 이루신 모든 기적을 통하여 자신이 참으로 하나님이자 사람이라는 두 가지 모두를 보이려 하셨기 때문이다. 다만 하나의 본성만으로 그런 것이 아니라, 위격적으로 결합된 두 본성, 곧 신성과 인성으로 그러하시다. 몸으로는 사람이시고 몸에 쏟아지는 빛으로는 하나님이시며, 몸으로는 죽으시고 자신의 신성이 지닌 전능한 힘으로는 부활하신다. 몸으로는 자신이 원하시는 한정된 한 장소에 계시고, 신성으로는 어디에나 계신다. 그러므로 기적의 힘으로 그리스도의 몸이 동시에 유한하고 무한하며, 보이고 보이지 않는다는 이야기, 서로 다른 존재 방식에 따라 자신의 경계 안에서 일정하고 한정된 공간을 차지하면서도 동시에 크기 없이 모든 것에 퍼져 있거나, 아주 멀리 또는 가까이 떨어진 여러 장소를 차지한다는 이야기는 전부 꾸며 낸 것이다. 이런 일은 유한한 영적이고 비물질적인 존재들에게조차 해당하지 않는다.