Differunt & motu locali, quem φορὰν lationem, Graeci vocant. Cum enim duo sint motus simplices primi, κατὰ φύσιν, secundum naturam, nimirum, ἡ εὐθεῖα φορὰ, & κύκλῳ φορὰ, id est, motus, secundum rectam lineam, & circularis: coelestia perpetuo, super polis fixis, circa medium centrum, conuertuntur in orbem δινήσει seu gyratione: Elementaria aut à medio efferuntur sursum, recto enixu, ductuque;, vt aer; aut ad medium tendunt deorsum, lapsu praecipiti, secundum rectam lineam, vt aqua.
장소 이동에서도 차이가 난다. 그리스인들은 이를 포라, 곧 옮겨 감이라고 부른다. 자연에 따른 최초의 단순 운동에는 두 가지가 있다. 직선을 따르는 운동과 원운동이다. 천상 물체들은 고정된 극을 축으로 중심 주위를 언제나 둥글게 회전한다. 반면 원소적 물체들은 공기처럼 중심에서 곧게 위로 밀려 올라가거나, 물처럼 직선을 따라 가파르게 떨어져 중심을 향해 내려간다.
Lucis natura peculiaris est, nobisque imperscrutabilis, accensa initio, in materia coelesti, ex nihilo diuinitus, solo verbo, vt fieret principium formale, ἐνεργείᾳ, reipsa, coelestium corporum, δυνάμει, facultate, inferiorum, quae quidem varie afficit, ac mirifice, mutando, atque inter se miscendo, & velut informat.
빛의 본성은 고유하며 우리로서는 탐구해 낼 수 없다. 빛은 처음에 천상의 질료 안에서 신에 의해 오직 말씀으로 무에서 불붙여졌다. 그리하여 천상 물체에는 현실적으로, 아래 물체들에는 가능태로 형상적 원리가 되었다. 빛은 아래 물체들에 여러 방식으로 영향을 미치고, 그것들을 바꾸고 서로 섞으며 놀랍게도 형상을 부여하는 듯이 한다.
Coeli itaque, lucisque naturam cum peruestigare & assequi Aristoteles non posset, nec perspiceret causas tantae stabilitatis ac perfectionis materiae, in coelestibus corporibus, omissa indagatione vlteriore, censuit, coelum quintam quandam essentiam esse, à quatuor Elementis distinctam. Inquit enim, concludens disputationem de coelo: διόπερ ἐξ ἁπάντων ἄν τις τούτων συλλογιζόμενος πιστεύσειεν, ὡς ἔστι παρὰ τὰ σώματα τὰ δεῦρο καὶ περὶ ἡμᾶς, ἕτερον κεχωρισμένον, τοσούτῳ τιμιωτέραν ἔχον τὴν φύσιν, ὅσῳπερ ἀφέστηκε τῶν ἐνταῦθα πλεῖον: id est, quapropter ex his omnibus, ratiocinando aliquis in animum inducet praeter haec, quae nos attingunt corpora, esse aliquid seiunctum, ac secretum, tanto quidem praestantiore natura praeditum, quanto ab his nostris longius est remotum.
그러므로 아리스토텔레스는 하늘과 빛의 본성을 끝까지 탐구하여 파악할 수 없고, 천상 물체에서 질료가 그토록 안정되고 완전한 원인도 알아보지 못하자 더 이상의 탐구를 그만두었다. 그는 하늘이 네 원소와 구별되는 어떤 다섯째 본질이라고 판단했다. 그는 하늘에 관한 논의를 마치며 말한다. “따라서 이 모든 것에서 추론하면, 이곳과 우리 주위의 물체들 외에 따로 구별된 다른 것이 있으며, 이곳의 것들에서 더 멀리 떨어져 있을수록 그만큼 더 고귀한 본성을 갖는다고 믿게 될 것이다.” 곧 라틴어 풀이로는, “그러므로 이 모든 것에서 추론하는 사람은 우리와 맞닿는 이 물체들 외에 따로 분리되어 있는 무엇이 있으며, 우리의 것들에서 더 멀리 떨어져 있을수록 그만큼 더 뛰어난 본성을 지닌다고 생각하게 될 것이다.”
Haec tria distincta corpora, perspicuum ἐνεργείᾳ, reapse, seu lucidum, perspicuum δυνάμει, facultate, & opacum, id est, aetherem, elementa perspicua, & terram, seu, vt sacrae literae loquuntur, firmamentum, coelum, terram, tanquam futura principia reliquorum corporum inde componendorum, fabrefecit Deus ex nihilo, solo verbo.
서로 구별되는 이 세 물체, 곧 현실적으로 투명하여 빛나는 것, 가능태로 투명한 것, 불투명한 것, 다시 말해 에테르·투명한 원소들·땅, 또는 성서의 말로 궁창·하늘·땅을 신은 오직 말씀으로 무에서 지으셨다. 그것들은 이후 거기서 결합되어 생겨날 나머지 물체들의 원리가 될 것이었다.