원문

Sed quousque se extendat perspicacitas & potentia Dæmonum, quantumque prospicere ac prænunciare possint, inquiramus. Primum, etsi fata Imperiorum, Ecclesiæ, & singulorum hominum, quæ in arcano Patris, Filii, & Spiritus sancti consilio, inenarrabili sapientia decernuntur, ignorant: ex Prophetiis tamen diuinitus patefactis per Prophetas, quantum nosse ex illis arcanis deliberationibus datum concessumque hominibus est, tantum & ipsi de regnorum & Mundi fatis intelligunt: Immo multo plus quod astutia, sapientia, acumine, longe superant homines, & longius progrediuntur ratiocinando, atque ex istis eliciunt alia non patefacta. Norunt ex oraculis Prophetarum, vbi & penes quos Imperia futura sint, per quos viros, & quo successu ea constituturus & administraturus sit Deus: quorum potentiam amplificaturus, quos deiecturus rursum ac depressurus: ad quam gentem, si ruant aut collabantur, translaturus sit, quo tempore, quibus modis: denique, quæ forma, quis status futurus sit Regnorum, quanta periodus, qui hostes ea petituri sint & infestaturi, aliaque huiusmodi. Inde & sua depromunt vaticinia Dæmones, & multa alia non singillatim expressa coniecturis argutissime colligunt. Præsciuit Diabolus ex Esaiæ & Danielis vaticiniis (quorum vterque expresse adolescentem Alexandrum pingit) cum ipsum Alexandrum victo Dario potiturum Asia vniuersa, & traducturum Imperium à Babyloniis ad Græcos. Ideo ipsi consulenti oraculum Delphicum, extorquentique responsum ab inuita vate, tandem Pythia in hæc verba prorumpens respondit: Inuictus eris Alexander. Postea proficiscenti cum exercitu in Persas, prodigia plurima obiecit. In aditu Asiæ Orphei statua sudauit. Deinde Alexandro ad extremum cum Dario congrediente, aquila ex alto supra verticem eius sese librare & in aduersos hostes traiicere visa est. Sine dubio fuerunt hæc Diaboli ludibria, efficta ad obseruationes prodigiorum & auguriorum, quæ tunc vigebant, stabiliendas. Darium contra ambiguis somniis in falsam victoriæ spem induxit. Sciuit ex Esaiæ Prophetiis fore, vt Tyrus vastaretur à Macedonibus. Inquit enim Esaia: Vlulate naues maris, quia vastata est domus, vnde venire consueuerant, de terra Cethim reuelatum est eis. Est autem terra Cethim sine dubio Macedonia, sicut & ab Homero Macedones κήτειοι vocantur. Inde cum fuso fugatoque Dario, copias Alexander ad Tyrum admouisset, mouit quendam, qui diceret ciuibus, Apollinem vrbem deserturum esse, vt, cum euentus congrueret, fidem augeret oraculorum, & tueretur atque amplificaret Idolorum autoritatem. [Marginal: Diabolus ex Prophetarum prædictionibus multa prænoscit.]

번역

이제 악령들의 통찰력과 능력이 어디까지 미치는지, 얼마나 멀리 내다보고 미리 알릴 수 있는지 살펴보자. 첫째, 그들은 성부와 성자와 성령의 은밀한 협의 안에서 말로 다할 수 없는 지혜로 결정되는 제국들과 교회와 개인들의 운명을 알지 못한다. 그러나 예언자들을 통하여 하나님께서 계시하신 예언들에서는, 인간에게 그 은밀한 결정들을 알도록 주고 허락하신 만큼, 악령들 자신도 왕국들과 세계의 운명을 이해한다. 아니, 훨씬 더 많이 이해한다. 그들의 교활함과 지혜와 예리함이 인간을 훨씬 능가하며, 추론을 더 멀리 진행하여 이미 드러난 것들에서 아직 드러나지 않은 다른 것들을 이끌어 내기 때문이다.

그들은 예언자들의 신탁에서 제국들이 어디에, 누구의 손안에 있게 될지 안다. 하나님께서 어떤 사람들을 통하여 어떤 성과로 제국들을 세우고 다스리실지, 누구의 권세를 키우시고 누구를 다시 넘어뜨려 낮추실지 안다. 제국들이 무너지거나 몰락하면 어느 민족에게, 언제 어떤 방식으로 옮기실지도 안다. 끝으로 왕국들의 형태와 상태, 존속 기간, 어떤 적들이 공격하고 괴롭힐지 등을 안다. 악령들은 거기서 자신들의 예언도 끌어내며, 하나하나 명시되지 않은 다른 많은 것들도 매우 날카로운 추측으로 모아 판단한다.

마귀는 이사야와 다니엘의 예언에서, 알렉산드로스 자신이 다리우스를 이기고 아시아 전체를 차지하며 제국을 바빌로니아인들에게서 그리스인들에게 옮길 것임을 미리 알았다. 이사야와 다니엘은 모두 젊은 알렉산드로스를 분명히 그려 낸다. 그러므로 알렉산드로스가 델포이 신탁에 물으며 내키지 않아 하는 여예언자에게 답을 억지로 요구했을 때, 마침내 퓌티아는 이런 말을 터뜨려 응답하였다. “알렉산드로스여, 그대는 패배하지 않을 것이다.” 뒤에 그가 군대를 이끌고 페르시아를 향해 떠날 때, 마귀는 수많은 기이한 징조를 눈앞에 내놓았다. 아시아로 들어가는 길에 오르페우스의 상이 땀을 흘렸다. 그 뒤 알렉산드로스가 다리우스와 마지막으로 맞붙을 때에는, 독수리 한 마리가 높은 곳에서 그의 머리 위를 맴돌다가 맞은편 적군을 향해 날아가는 모습이 보였다. 이것들은 의심할 여지 없이 그 당시 성행하던 기이한 징조와 복점의 관찰을 굳히려고 꾸며 낸 마귀의 장난이었다. 반대로 다리우스에게는 모호한 꿈으로 거짓된 승리의 희망을 품게 하였다.

마귀는 이사야의 예언에서 티로스가 마케도니아인들에게 황폐해질 것도 알았다. 이사야는 이렇게 말하기 때문이다. “바다의 배들아, 울부짖어라. 그들이 늘 떠나오던 집이 황폐해졌기 때문이다. 케팀 땅에서 그것이 그들에게 알려졌다.” 케팀 땅은 의심할 여지 없이 마케도니아다. 호메로스도 마케도니아인들을 ‘케테이오이’라고 부르는 것과 같다. 그래서 다리우스가 패하여 달아난 뒤 알렉산드로스가 군대를 티로스로 옮기자, 마귀는 어떤 사람을 움직여 시민들에게 아폴론이 도시를 버릴 것이라고 말하게 하였다. 실제 결과가 일치하면 신탁에 대한 신뢰를 더하고 우상들의 권위를 지키며 키우려는 것이었다.