R3-005-p01 · PDF 381,382

Ita factum, vt doctrina amissa, Ethnici retinuerint de Deo, de doctrina cœlesti, de Sacramentis additis doctrinæ, de veris Dei cultibus, mera somnia: de externis ceremoniis, vmbratiles ritus sacrificiorum, atque ipsos multipliciter deprauatos, & nouorum excogitatione variatos, atque amplificatos in immensum. Et quidem, ex Patrum religione, Ethnicas superstitiones, illius obliuione, & natas esse, vel profectas, vel solæ numinum Ethnicorum appellationes, profectæ à Patribus argumento esse poterunt. Coluerunt ignem Chaldæi & Persæ, tanquam Deum, quem Orimasda vocarunt, quasi ignem sanctum, vel lucem diuinam, ex Orim hesed: Græci & Romani ἑστίαν seu Vestam, quæ appellatio significari ignem Domini, ex Eschia. Vtrisque, vt ratiocinor, huic cultui vsurpando ac celebrando caussam præbuit, memoria inflammatarum cœlitus victimarum. Saniores etiam hoc existimo significare voluisse, quod sit Deus æterna lux: vel hæc ipsa, quæ in totum fusa Mundi Systema, supra constituit discrimina corporum τῶν ἐνεργείᾳ διαφανῶν, quæ reipsa sunt perspicua, infra & τὰ δυνάμει διαφανῆ, quæ facultate sunt transparentia, traiicit ac complet, & τὰ ἀδιαφανῆ seu obscura subiès aliquo splendore imbuit: vel alia quæpiam abdita atque inaccessa Lux.

그 결과 가르침을 잃은 이교도들에게는 하나님과 하늘의 가르침, 그 가르침에 덧붙여진 성례, 하나님께 드리는 참된 예배에 관하여 허황한 꿈만 남았다. 외적인 의식에 관해서는 희생 제사의 그림자 같은 의례만 남았으며, 그것마저 여러 방식으로 변질되고 새로운 고안물로 뒤섞여 끝없이 불어났다. 이교의 미신들이 조상들의 신앙에서, 그 신앙을 잊은 가운데 생겨나거나 갈라져 나왔다는 사실은 조상들에게서 유래한 이교 신들의 이름만으로도 입증할 수 있을 것이다. 칼데아인들과 페르시아인들은 불을 신으로 숭배하면서 ‘오리마스다’(Orimasda)라 불렀는데, ‘오림 헤세드’(Orim hesed)에서 나온, 거룩한 불 또는 신성한 빛이라는 뜻이다. 그리스인들과 로마인들은 ‘헤스티아’(ἑστία), 곧 베스타라고 불렀는데, 이 이름은 ‘에스키아’(Eschia)에서 나온 ‘주님의 불’을 뜻한다. 내 추론으로는, 양쪽 모두 하늘의 불로 제물이 타올랐다는 기억 때문에 이런 예배를 받아들여 거행하였다. 좀 더 건전한 이들은 이로써 하나님이 영원한 빛이심을 뜻하려 했다고 나는 생각한다. 곧 세계 전체의 체계에 퍼져서 위에서는 ‘실제로 투명한’ 물체들을 구분하고, 아래에서는 ‘잠재적으로 투명한’ 것들, 곧 투명해질 능력을 지닌 것들을 통과하여 채우며, ‘불투명한’ 것들, 곧 어두운 것들 속으로 들어가 얼마간의 밝음으로 물들이는 이 빛 자체, 또는 그 밖의 어떤 숨겨져 있고 다가갈 수 없는 빛을 뜻하려 했다는 것이다.

R3-005-p02 · PDF 382

Græci, & præcipue Athenienses, ἀθηνᾶν, Mineruam, coluerunt, quam & παλλάδα, Pallada vocarunt. Eadem Romanis culta est, Mineruæ nomine. Ridiculas admodum his nominibus Græci affinxerunt Etymologias, cum disputant dictam ἀθηνᾶν vel quasi ἀθρηνᾶν τινὰ οὖσαν, παρὰ τὸ τὸν νοῦν ἀθρεῖν, quod mentem ad certum, fixumque, & euidentem contuitum rerum dirigat: vel παρὰ τὸ θῶ, quod est θηλάζω, vnde ὄνομα ῥηματικὸν ἡ θηλάζουσα, & si præponatur τὸ στερητικὸν α, ἀθήνα, quod sine matre ex cerebro Iouis sit nata. Sic Palladis nomen deriuant, vel παρὰ τὸ ἀναπεπλάχθαι ἐκ τῆς κεφαλῆς τοῦ Διός, quod ex cerebro Iouis prognata sit & formata, vel παρὰ τὸ ἀεὶ πάλλειν καὶ κραδαίνειν τὸ δόρυ, à vibranda continenter hasta. Ridiculæ sunt omnino deriuationes istæ. Nam dubium non est, appellationes peregrinas esse, & ex Patrum religione acceptas ac conseruatas. Appellatio Ἀθηνᾶς valde cognata est vocabulo Adonai, quod nomen est veri Dei: ita vt pæne non dubitem, originem inde esse, vocabulo, post rem, id est, agnitionem veri Dei, amissam translato in aliud numen commenticium. Vel est à Thanim, quæ vox Draconem significat, vt alludat ad historiam seductorum à serpente primorum parentum, cuius memoria, vt propagaretur ad posteros, consentaneum est, certa sacrificia à Patribus instituta fuisse, quibus agerentur gratiæ Deo de promisso Mediatore, qui sit conculcaturus caput serpentis. Constat autem Athenienses coluisse idolum, effigie Draconis, de quibus celebratum est, quod exhiberent cultus diuinos, atque obsequia præstarent tribus pessimis rebus, Draconi, Noctuæ, & Populo.

그리스인들, 특히 아테네인들은 ‘아테나’(Ἀθηνᾶ), 곧 미네르바를 숭배하였으며, 그녀를 ‘팔라스’(Παλλάς)라고도 불렀다. 로마인들도 같은 여신을 미네르바라는 이름으로 숭배하였다. 그리스인들은 이 이름들에 매우 우스꽝스러운 어원을 붙였다. 아테나라는 이름은 이를테면 ‘정신으로 바라보는 존재’라는 뜻이며, ‘정신으로 응시하다’에서 나온 말이라고 논한다. 정신을 사물에 대한 확실하고 흔들림 없으며 분명한 관찰로 이끈다는 것이다. 또는 ‘토’(θῶ)에서 유래한다고 하는데, 이는 ‘젖을 먹이다’라는 ‘텔라조’(θηλάζω)를 뜻한다. 여기서 ‘젖을 먹이는 여자’라는 동사 유래 명칭이 생기고, 결여를 나타내는 알파를 앞에 붙이면 ‘아테나’가 된다는 것이다. 어머니 없이 유피테르의 머리에서 태어났기 때문이라고 한다. 팔라스라는 이름도 이와 비슷하게 ‘제우스의 머리에서 빚어졌다’에서, 곧 유피테르의 머리에서 태어나 형성되었다는 데서 유래시키거나, ‘언제나 창을 흔들고 휘두르다’에서, 곧 끊임없이 창을 휘두르는 데서 유래시킨다. 이런 어원 설명들은 전적으로 우스꽝스럽다. 그 이름들이 외래의 것이며 조상들의 신앙에서 받아들여 보존된 것임은 의심할 여지가 없기 때문이다. ‘아테나’라는 이름은 참된 하나님의 이름인 ‘아도나이’와 매우 가깝다. 그러므로 나는 그 기원이 여기에 있다는 것을 거의 의심하지 않는다. 그 말이 가리키던 실체, 곧 참된 하나님에 대한 인식을 잃은 뒤 그 이름을 다른 꾸며 낸 신에게 옮겼다는 것이다. 또는 용을 뜻하는 ‘타님’(Thanim)에서 나온 말일 수 있다. 이는 최초의 조상들이 뱀에게 속은 이야기를 암시한다. 그 기억이 후손에게 전해지도록 조상들이 일정한 희생 제사를 정하여, 뱀의 머리를 짓밟을 약속된 중재자에 대해 하나님께 감사드렸다고 생각하는 것이 합당하다. 아테네인들이 용의 형상을 한 우상을 숭배했다는 것은 알려져 있다. 이들에 대해서는 가장 나쁜 세 가지, 용과 올빼미와 민중에게 신적인 예배를 드리고 복종하였다는 이야기가 널리 전한다.

R3-005-p03 · PDF 382,383

Palladis appellatio est à Pale, quæ vox Hebræis significat admirabile quiddam, seu miraculosum. Et διὸς apud Græcos, Iouis, apud Latinos, nomen, idem est cum Hebræorum Iehoua. Cum autem in fabulis Græcorum sit, Mineruam progenitam esse ex cerebro Iouis, moueor & appellationibus & fabuloso ænigmate, vt existimem, huic occasionem dedisse obscuram memoriam doctrinæ sanctorum Patrum, de Dei essentia, & tribus personis diuinitatis sed non intellectæ ab Ethnicis. Videtur omnino alludere, ad æternam, & vere cum stupore admirandam generationem Filij, patefactam Patribus diuinitus, qua Pater æternus, qui est mens æterna, ἄναρχος καὶ [ἀπείρητος?], expers principij & infinita, gignit ab æterno Filium, coæternam & ὁμοούσιον, consubstantialem imaginem sui, καὶ λόγον θεοῦ, & sermonem Dei. Est enim cerebrum sedes mentis, & fons cogitationum, quibus formantur imagines rerum, sed euanidæ. At Pater æternus, æterna mens, gignit Filium λόγον καὶ εἰκόνα συναΐδιον, verbum, & imaginem coæternam, non euanidam, sed οὐσιώδη, substantialem.

팔라스라는 이름은 히브리어로 놀랍거나 기적적인 것을 뜻하는 ‘팔레’(Pale)에서 나온 말이다. 또 그리스인들의 ‘디오스’(Διός), 라틴인들의 ‘요비스’(Iouis)라는 이름은 히브리인들의 ‘여호와’와 같다. 그리스 신화에는 미네르바가 유피테르의 머리에서 태어났다는 이야기가 있으므로, 나는 이 이름들과 신화 속 수수께끼를 보고, 그것이 거룩한 조상들의 가르침에 대한 희미한 기억에서 비롯되었다고 생각하게 된다. 하나님의 본질과 신성의 세 위격에 관한 가르침이지만, 이교도들은 그것을 이해하지 못한 것이다. 이 이야기는 조상들에게 하나님께서 계시하신 성자의 영원한 탄생, 참으로 경탄할 만큼 놀라운 탄생을 암시하는 듯하다. 영원한 성부는 영원한 정신, ‘시작이 없고 끝이 없는’, 곧 무시원하고 무한한 정신으로서, 영원부터 성자를 낳으신다. 성자는 그분과 함께 영원하며 ‘호모우시오스’(ὁμοούσιος), 곧 동일 본질인 자신의 형상이자 ‘하나님의 로고스’, 곧 하나님의 말씀이다. 뇌는 정신이 자리 잡는 곳이며 생각이 솟는 샘이고, 그 생각으로 사물의 형상이 만들어지지만 그것은 사라져 버릴 형상이다. 그러나 영원한 성부, 영원한 정신은 성자를 ‘함께 영원한 말씀과 형상’으로 낳으신다. 사라질 형상이 아니라 ‘우시오데스’, 곧 실체를 지닌 형상으로 낳으신다.

R3-005-p04 · PDF 383

Ita præcipua pars doctrinæ Patrum, de Dei essentia, & de discrimine personarum Patris, & Filij, in fabellam commutata, excidit animis hominum, atque ex omni memoria euanuit apud Ethnicos: ipsum vero fabulosum ænigma resedit in iisdem, & perdurauit.

이와 같이 하나님의 본질, 성부와 성자의 위격 구별에 관한 조상들의 가르침에서 가장 중요한 부분은 한낱 이야기로 바뀌어 사람들의 마음에서 떨어져 나갔으며, 이교도들의 모든 기억에서 사라졌다. 그러나 신화적인 수수께끼 자체는 그들에게 남아 오래 지속되었다.

R3-005-p05 · PDF 383

Iisdem, Ægyptii eodem sunt prosecuti cultu, quo, beatam virginem Dei genetricem, Pontificij. Institutum hunc cultum ratiocinor ex tenui, vt ita dicam, aura famæ, quæ fuit reliqua, de muliere paritura filium generis humani Redemtorem. Significat enim Isis seu Ischa virginem aut fœminam.

이집트인들은 이시스를, 교황파가 하나님의 어머니인 복되신 동정녀를 공경하는 것과 같은 예배로 공경하였다. 나는 이 예배가 인류의 구속자가 될 아들을 낳을 여인에 관하여 남아 있던, 이를테면 희미한 소문의 한 줄기 바람에서 시작되었다고 추론한다. ‘이시스’ 또는 ‘이스카’(Ischa)는 처녀나 여인을 뜻하기 때문이다.

R3-005-p06 · PDF 383

Iouem pæne omnes gentes inter numina habuerunt, & præcipuis affecerunt honoribus, tanquam cæterorum principem. Conseruata est enim memoria vocis Iehoua, cum obscuro, de vno vero Deo, somnio, & post abolitam doctrinam, huic vno vero Deo addita sunt magna agmina commenticiorum numinum.

거의 모든 민족이 유피테르를 신들 가운데 두고 다른 신들의 우두머리로서 특별한 존경을 바쳤다. 유일하고 참된 하나님에 대한 흐릿한 꿈과 함께 ‘여호와’라는 이름의 기억이 보존되었기 때문이다. 그리고 가르침이 사라진 뒤에는 이 유일하고 참된 하나님 곁에 꾸며 낸 신들의 거대한 무리가 덧붙여졌다.

R3-005-p07 · PDF 383

Nomen ἥρας, Iunonis, apud Græcos, haud scio, an non sit idem cum vsitata Latinis voce Hera, id est, domina, quæ vtraque Hebræam sapit originem, vnde & Er dicitur Hebræis, qui Latinis Magister ac dominus.

그리스인들이 유노를 부르는 이름 ‘헤라’(Ἥρα)는 라틴인들이 쓰는 ‘헤라’(Hera), 곧 여주인이라는 말과 같은 것이 아닌지 모르겠다. 두 말은 모두 히브리어에서 유래한 듯하다. 히브리인들이 ‘에르’(Er)라고 하는 것은 라틴어의 선생 또는 주인에 해당한다.

R3-P005-A01 · 원주 · PDF 381

Appellationes numinum Ethnicorum à Patribus profectæ.

이교 신들의 이름은 조상들에게서 유래한다.

R3-P005-A02 · 원주 · PDF 381

Orimasda idolum Persicum.

오리마스다, 페르시아의 우상.

R3-P005-A03 · 원주 · PDF 381

Vesta Romanorum.

로마인들의 베스타.

R3-P005-A04 · 원주 · PDF 382

Ἀθηνᾶς Etymologia.

아테나의 어원.

R3-P005-A05 · 원주 · PDF 382

Palladis Etymologia.

팔라스의 어원.

R3-P005-A06 · 원주 · PDF 383

Isidis cultus & Etymologia.

이시스 숭배와 그 어원.