원문 대조 원고

R4-632-02

Quae fulsit noua stella nostro saeculo, anno 1572. à Christo nato in Cassiopeae sidere, ad septimam tauri partem: respectu vero polorum Mundi, in Ariete: latitudine borea partium quinquaginta quatuor, motus proprij omnis expers, & sequenti anno tertio & septuagesimo, attenuata paulatim, corpore & lumine decreuit, donec euanuit: Cometes itidem, qui deinceps, sub finem septimi & septuagesimi anni arsit, circumque solem volutatus, cauda in partem non illi directè, sed Veneris stellae aduersam, motu initio celeriore partium quinque, & lumine sensim deficiente, à nona Nouembris anni septuagesimi septimi vsque ad vicesimam sextam Ianuarij anni sequentis, in Pegasi asterismo expirauit.

우리 시대에 빛난 새 별은 그리스도 탄생 1572년 카시오페이아 별자리에, 황소자리 제7도에 나타났다. 그러나 세계의 극들을 기준으로 하면 양자리에 있었고, 북쪽 위도는 54도였으며 고유 운동은 전혀 없었다. 이듬해인 73년에 조금씩 약해져 몸체와 빛이 줄어들다가 사라졌다. 마찬가지로 그 뒤 77년 말에 타오른 혜성은 태양 주위를 돌았고, 꼬리는 태양과 바로 반대되는 쪽이 아니라 금성과 반대되는 쪽을 향했다. 처음에는 5도의 더 빠른 운동을 보이고 빛은 차츰 약해졌으며, 77년 11월 9일부터 이듬해 1월 26일까지 나타난 뒤 페가수스 별자리에서 소멸했다.

R4-632-03

Haec duo meteora, non immerito viris eruditis totam à Peripateticis, de Cometarum ortu materia, & situ, rationem labefactatam adduxerunt in dubium, cum obseruationibus parallaxeon deprehensa sint, non in elementari, infra Lunam, sed stella illa in aethereo summo: Cometes in eodem tractu, sed positu humiliore, qua Venus circa solem vertitur.

이 두 기상 현상은 학식 있는 이들에게 소요학파가 제시한 혜성의 기원·질료·위치에 관한 전체 설명을 흔들어 의심하게 했으며, 그럴 만한 까닭이 있었다. 시차 관찰에 의해, 그것들이 달 아래 원소 영역에 있는 것이 아니라, 그 새 별은 에테르 영역의 가장 높은 곳에, 혜성은 같은 영역이되 금성이 태양 주위를 도는 더 낮은 자리에 있다는 것이 밝혀졌기 때문이다.

R4-632-04

Elementares autem motus & mutationes inuehi in regionem aetheream, non possunt, nisi τὸ ἀναλλοίωτον & ἀμετάβλητον, natura alterationis & mutationis expertem, tollere ex illa, & cum Epicureis deliriis igneas stellas fingere, quae pabulo halituum elementarium reficiantur ac foueantur, velimus, contra perpetuae experientiae veritatem. Neque in hac sola parte de cometis laborat & haeret philosophia peripatetica, sed in multis aliis meteoris, vt in ventorum, fulminum, grandinum, niuium, terrae motuum, aestuum marinorum, tempestatum, & similium descriptionibus, quorum si quis existimat, causas & rationes peruestigatas satis, & explicatas esse, meo iudicio, multum errat. In his, quid doctrina sacra Deo tribuat, Psal. & Prophet. testimonia docent. Psal. 18. 104. 144. & aliis, de ventis expresse dicitur, quod educat eos Deus de thesauris suis.

그러나 원소적 운동과 변화는 에테르 영역으로 들어갈 수 없다. 그 영역에서 토 아날로이오톤과 아메타블레톤, 곧 본성상 변질과 변화에서 벗어나 있음을 제거하고, 에피쿠로스파의 망상과 함께 원소적 기운을 먹이로 삼아 보충되고 길러지는 불의 별들을 꾸며 내려고 하지 않는 한 그러하다. 그것은 지속적인 경험의 진리에 어긋난다. 소요학파 철학이 난관에 부딪혀 막히는 것은 혜성에 관한 이 부분만이 아니다. 바람, 낙뢰, 우박, 눈, 지진, 바다의 밀물과 썰물, 날씨 및 이와 비슷한 많은 기상 현상을 설명할 때에도 그러하다. 이런 것들의 원인과 이유가 충분히 탐구되고 설명되었다고 생각하는 사람이 있다면, 내 판단으로는 크게 잘못 생각하는 것이다. 이 일들에서 성스러운 가르침이 무엇을 하느님께 돌리는지는 시편과 예언서의 증언이 가르친다. 시편 18편·104편·144편과 다른 곳에서는 바람에 관하여, 하느님께서 자기 창고에서 그것들을 끌어내신다고 명시한다.

R4-632-05

Non fuisse autem ἀσήμαντα meteora illa praedicta duo, satis docent, quae stellam nouam mox comitata est religionis per Germaniam mutatio, & ab hac excitatus motus, quae tamen paulatim impetu remittente consederunt rursus, sed repressa diuinitus victricis veritatis luce ac robore, quod & Cometes cursu citatiore initio, sensimque languescente deinceps declarauit. Sunt vero consequutae & illae, quae saepe renouatae sunt & exasperatae persecutionum lanienae, & armorum conflictationes in Belgio & Gallia. Dei opera talia sunt, & ad praedictum pertinent de signis apparituris in Sole, Luna, & Stellis, quorum crebriora & stupenda magis, sub vltimam mundi aetatem, Christus haud dubie euentura denunciat.

앞서 말한 두 기상 현상이 아세만타, 곧 아무것도 뜻하지 않는 것이 아니었음은, 새 별이 나타난 직후 독일 전역에서 일어난 종교의 변화와 그로 인해 일어난 동요가 충분히 보여 준다. 그러나 그것들은 점차 기세가 누그러져 다시 가라앉았다. 승리하는 진리의 빛과 힘으로 신적 작용에 의해 억눌렸던 것이다. 혜성도 처음에는 더 빠르게 가다가 뒤에는 차츰 약해지는 경로로 이 일을 나타냈다. 또한 벨기에와 프랑스에서 박해의 도륙과 무력 충돌이 뒤따랐으며, 그것들은 자주 되풀이되고 더욱 격렬해졌다. 이런 것들은 하느님의 일이며, 태양과 달과 별들에 나타날 표징에 관한 예언에 속한다. 그리스도께서는 세계의 마지막 시대가 가까워질수록 그런 표징이 더 자주, 더욱 놀랍게 일어날 것을 의심할 여지 없이 예고하신다.