원문

Non pauca coniecturis aut suspicionibus colligunt: ex periodis fatalibus, quibus imperia diuinitus comprehensa esse ac definita, inde vsque à primis temporibus longa obseruatione didicerunt. Testantur historiæ omnium temporum, si à prima antiquitate repetantur: regna & Respub. potentiores quingentis annis plerunque floruisse: multa circa medium huius periodi vix ducentis quinquaginta annis completis defecisse, aut certe vltimum terminum non attigisse: nulla aut pauca eodem statu rerum hunc superasse: sed in ipso pene quingentesimi anni articulo, aut aliquanto ante, mutationes incidisse, quibus vel euersa Regna ac deleta funditus, vel oppressa, vel translata alio, desierunt, vel in nouam sunt commutata formam. Tribus quingentenis periodis exactis à mundi exordio, & supra has annis triginta sex, adiicit Deus annos adhuc centum viginti, spacium scilicet ad resipiscendum satis longum. Anni quadringenti sunt triginta quinque peregrinationis Abrahæ, seu à tempore vocati Abram ex Haran vsque ad egressum ex Ægypto, & datam legem anni quadringenti, viginti quinque à nato Abram vsque ad natum Mosen. Anno ab exitu populi Israelitici ex Ægypto quadringentesimo octogesimo, cœptum est extrui primum Templum à Salomone, & tanto fere spacio temporis rexerunt populum Duces & Iudices. Idem Templum anno quadringentesimo vicesimo secundo post, Nabuchodonosor rex Babylonis direptum ac dirutum solo æquauit, totumque regnum Iudaicum, abducto in captiuitatem rege Zedechia, sustulit ac finiuit, quod floruerat annos quingentos & quinque, à Saule ad vltimum Zedechiam vsque. Secundum Templum, quod dimissi ex Babylone Iudæi, postquam septuaginta annorum captiuitatem sustinuissent, Cyri iussu concessuque, secundo à reditu anno inchoarunt, sed impediti vicesimo primo demum anno absoluerunt, annos quingentos integros stetit. Etenim quingentesimo primo anno à prima instauratione, Herodes gratificaturus Iudæis, totum renouauit & magnifice exornauit, annis ante natum Christum quindecim: id tandem Vespasianus capta vrbe incensum deleuit funditus. A soluta captiuitate Babylonica ad liberationem generis humani, à morte, peccato, & Diaboli potestate, id est, ad Christi de deleto peccato, morte abolita, fracta potentia Diaboli, redempto ac restituto genere humano triumphantem, numerantur in prophetiis Danielis hebdomades septuaginta, id est, anni quadringenti nonaginta, cuius prædictionis veritatem Christus aduentu suo compleuit. [Marginal: Fatalis periodus Regnorum & Rerumpublicarum anni quingenti. Exempla fatalium mutationum in Imperiis.]

번역

그들은 적지 않은 일을 추측이나 짐작으로 알아낸다. 곧 운명에 정해진 주기를 바탕으로 추론한다. 제국들이 하나님에 의해 그 주기 안에 포함되고 그 한계가 정해져 있다는 것을, 그들은 태초부터 오랜 관찰을 통해 배웠다. 가장 오래된 시대부터 역사를 거슬러 보면, 모든 시대의 역사는 힘센 왕국들과 정치 공동체들이 대개 500년 동안 번영하였다고 증언한다. 그 가운데 많은 것은 이 주기의 중간쯤, 250년이 채워지기가 무섭게 쇠퇴하였거나, 적어도 마지막 한계에는 이르지 못하였다. 같은 상태로 이 한계를 넘어선 것은 전혀 없거나 극히 적었다. 거의 정확히 500년째에 접어드는 시점, 혹은 그보다 조금 앞서 변화가 일어났다. 왕국들은 그 변화로 뒤엎어져 뿌리째 사라지거나, 억눌리거나, 다른 곳으로 옮겨져 끝났으며, 또는 새로운 형태로 바뀌었다. 세계가 시작된 뒤 500년의 주기 셋과 그 위에 36년이 지나자, 하나님께서는 다시 120년을 더하셨다. 곧 회개하기에 충분히 긴 시간을 주신 것이다.

아브라함이 나그네로 지낸 기간은 435년이다. 곧 아브람이 하란에서 부름을 받은 때부터 이집트를 나와 율법을 받을 때까지는 400년, 아브람이 태어난 때부터 모세가 태어난 때까지는 25년이다. 이스라엘 백성이 이집트를 나온 지 480년째에 솔로몬이 첫 성전을 짓기 시작하였다. 지휘자들과 사사들은 거의 그만큼의 기간 동안 백성을 다스렸다. 그로부터 422년째에 바빌론 왕 느부갓네살이 그 성전을 약탈하고 허물어 땅과 같은 높이로 만들었다. 또 시드기야 왕을 포로로 끌고 가 유대 왕국 전체를 없애고 끝냈다. 이 왕국은 사울부터 마지막 왕 시드기야까지 505년 동안 번영하였다.

70년의 포로 생활을 겪은 뒤 바빌론에서 풀려난 유대인들은 키루스의 명령과 허락에 따라 귀환한 지 2년째에 둘째 성전을 짓기 시작하였다. 그러나 방해를 받아 21년째에야 완공하였다. 이 성전은 꼬박 500년 동안 서 있었다. 처음 세운 때부터 501년째 되는 해에, 헤로데가 유대인들의 환심을 사려고 성전 전체를 새로 짓고 웅장하게 장식하였기 때문이다. 그때는 그리스도가 태어나기 15년 전이었다. 마침내 베스파시아누스가 그 도시를 함락한 뒤 성전에 불을 질러 뿌리째 없앴다.

바빌론의 포로 생활에서 풀려난 때부터 인류가 죽음과 죄와 마귀의 권세에서 해방된 때까지, 곧 그리스도께서 죄를 없애고 죽음을 폐하며 마귀의 힘을 꺾고 인류를 구속하고 회복하여 승리하신 때까지, 다니엘의 예언에서는 일흔 이레, 곧 490년을 센다. 그리스도께서는 오심으로써 이 예고가 참됨을 이루셨다.