Original

Monendum tamen hoc loco est, quod in his videtur præcipuum esse. Etsi expers est dubii, Diabolum creaturis abuti posse, idque scripturæ & experientiæ documentis facere plus nimio, sic vt re ipsa in eis, aut per eas efficax sit, vel per se, siue immediate, siue mediate, vel fascino & præstigiis de creaturis persuadendo, quod ipse absque his peragit seorsum, aut solis turbat ludibriis præstigiarum sine effectu: tamen certissimum rursus est, quod opera essentiæ & omnipotentiæ Dei propria Diabolo sunt ἀδύνατα, impossibilia, quales sunt mutationes, quibus conuertuntur in se naturæ rerum, vna in aliam, aut per adauctam procreationem multiplicantur, supra ac præter consuetum, aut corruptione destructa, vel penitus extincta restituuntur. Morbos inferre re ipsa & præstigiis potest, & eisdem mederi, si tales sint, vt subiecta ipsa, vel toto corpore, vel partibus læsis aut affectis, vita adhuc superstite constent, & fabrica cum partibus incorruptis sit integra. Si vita deficiat, si partes organum componentes formæ corruptæ, si fabrica dirempta sit aut conuulsa, mederi non potest: interimere potest, vitam enectis reddere non potest. Cæco nulli ex oculo fabrica & partibus suis corrupto visum restituet. Nulli auditum ex aure destructa.

Præstigiæ Diabolicæ sunt, & mendacia, promissa Chymicorum profitentium se ex argento viuo, aut ære, aut quocunque metallo alio, aurum transmutatione illorum conficere posse, vel vt aliqui ludunt, perfectione, eo quod imperfecta sint cætera metalla, aurum solum, in hoc genere perfectionem speciei propriam obtinuerit, quam consequi cætera arte possint. Sunt metalla singula specie sua perfecta, qua existunt, & conseruantur, atque à cognatis speciebus & rebus aliis distinguuntur. Nulla enim res creata existere, & consistere, durareque potest, nisi in sua forma. Transmutatio autem specierum diuersarum inter se, aut multiplicatio, nullius artis humanæ, nullius creaturæ opus est, sed solius Dei creatoris. Diabolus præstigiis imponit oculis spectantium, & mutationem rebus ipsis furto alibi surreptis, ac fascino in opere subditis, sicut & augmentum adimplet, aut alio modo ludit, donec vult suis gratificari ministris, dumque potest permissu Dei, & furtis. Artes enim Diabolicæ præstigiæque sunt inexplicabiles, multoque magis imperuestigabile est, quantum possit, & quousque sese permissio determinata extendat.

Meræ sunt præstigiæ ex Diaboli fascino quod Magi & Veneficæ se somniant momento, aut breuissimo spacio temporis, corpore transferri volatu aut raptu dæmonis in loca interuallis diuersa, immo disiunctissima, quinquaginta, centum, ducentorum, & multo plurium milliarium spacio. Vnius enim & solius Dei est vno momento vbique esse. Finitis naturis aut vbique esse, aut locum situmue, in quo est, mutare transitu momentaneo in alium tam procul distantem, ἀδύνατον impossibile est, ipsis etiam Angelis & Diabolis, quantumuis ad motum agilibus. Non enim momento motus horum perfici potest, sed vt omnis motus, qui de vno termino fit ad alium, in tempore fit. Nec vllus Angelorum, vt dixi, simul est in cœlo & terra. Nullus Diabolorum simul in aere pendet & humi degit, aut momento ex vno loco in alium suæ substantiæ deportatu transuolat. Quod ergo in seipso tenuiore multo ac leuiore natura non potest Diabolus, id quomodo præstaret in corpore tam graui, nec ad talem motum pondere ipso idoneo, nec ad eundem condito, nec periculo vel colliquationis, vel suffocationis carente, in raptu tanto ac tam subito: & cuius exemplum scriptura nullum suppeditat. Periculum suffocationis quantum vrgeat (vt de colliquatione corporis non dicam ex incenso & adaucto calore) experiuntur illi, qui renixu aliquo contra flatus obuios vehementiores contendunt. An ergo raptu corporis tali per ærem, continua, vehementique, & conferta irruptione in cor irruentem minus arctari cor, strangularique existimabimus, quod alioquin facillime suffocatur, respiratu paulo grauius impedito aut intercluso, quam flatus contrarii & crassi conferto, confertimque penetrante impetu? Quod enim flatus aduersus æris impulsu, hoc in raptu corporis, haustu absorptuque eiusdem rapido confertoque efficit.

Korean

그렇지만 여기서 가장 중요해 보이는 점을 짚어 두어야 한다. 악마가 피조물을 오용할 수 있다는 데에는 의심의 여지가 없으며, 성경과 경험의 증거에 따르면 그는 그 일을 지나치게 많이 한다. 그는 피조물 안에서나 피조물을 통하여 실제로 작용하기도 하고, 스스로 직접 또는 수단을 통하여 작용하기도 한다. 또는 그 피조물들 없이 따로 행하는 일을 현혹과 속임수로 피조물들이 하는 것처럼 믿게 하거나, 실제 결과 없이 속임수의 장난만으로 혼란을 일으키기도 한다. 그러나 하나님의 본질과 전능에 고유한 일은 악마에게 불가능하다는 사실 역시 지극히 확실하다. 사물들의 본성이 서로 바뀌어 하나가 다른 것이 되는 변화, 통상적인 범위를 넘고 벗어나 증강된 생성으로 수가 늘어나는 변화, 또는 부패로 파괴되거나 완전히 소멸한 것이 복구되는 변화가 그러하다. 악마는 실제로도 속임수로도 병을 일으킬 수 있으며, 그 병들을 고칠 수도 있다. 다만 온몸이나 그 일부가 다치거나 병들었더라도 그 바탕이 되는 존재에 아직 생명이 남아 있고, 손상되지 않은 부분들과 함께 신체 구조가 온전하게 유지되는 경우여야 한다. 생명이 끊어졌거나, 기관을 구성하는 부분들의 형상이 손상되었거나, 구조가 갈라지거나 찢어졌다면 그는 고칠 수 없다. 죽일 수는 있지만 죽은 자에게 생명을 돌려줄 수는 없다. 눈의 구조와 부분들이 파괴되어 눈먼 사람에게는 누구에게도 시력을 돌려주지 못할 것이다. 귀가 파괴된 사람에게도 누구에게도 청력을 돌려주지 못한다.

수은이나 구리, 또는 어떤 다른 금속을 변환하여 금을 만들 수 있다고 공언하는 연금술사들의 약속은 악마의 속임수이자 거짓말이다. 어떤 이들은 말장난을 하며 그것을 ‘완성’이라고 부른다. 다른 금속들은 불완전하고, 금만이 이 부류에서 자신의 종에 고유한 완전성에 도달했으며, 나머지 금속들도 기술을 통하여 그 완전성에 이를 수 있다는 것이다. 그러나 각각의 금속은 자기 종 안에서 완전하다. 그 종에 따라 존재하고 보존되며, 가까운 종류들과 다른 사물들로부터 구별된다. 창조된 어떤 사물도 자기 형상 안에서가 아니면 존재하고 성립하며 지속될 수 없기 때문이다. 서로 다른 종을 서로 바꾸거나 늘리는 일은 어떤 인간 기술이나 어떤 피조물의 일도 아니며, 오직 창조주 하나님만의 일이다. 악마는 속임수로 구경하는 이들의 눈을 속이고, 다른 곳에서 훔쳐 와 작업 중에 현혹으로 바꿔 넣은 실제 물건들로 변화와 증가를 이루어 보인다. 또는 다른 방식으로 장난을 친다. 자신의 하수인들에게 호의를 베풀고 싶어 하는 동안, 그리고 하나님의 허락 아래 도둑질로 그 일을 할 수 있는 동안 그렇게 한다. 악마의 기술과 속임수는 설명하기 어렵고, 그가 얼마나 할 수 있으며 정해진 허락이 어디까지 미치는지는 더욱 알아내기 어렵다.

마술사들과 마녀들이 악령의 비행이나 낚아챔으로 자신의 몸이 한순간에, 또는 지극히 짧은 시간에 서로 떨어진 장소들로 옮겨진다고 꿈꾸는 것은, 오직 악마의 현혹에서 나온 속임수다. 그 장소들은 단지 떨어져 있는 정도가 아니라 50마일, 100마일, 200마일, 또 그보다 훨씬 먼 거리를 두고 아주 멀리 떨어져 있다. 한순간에 어디에나 존재하는 것은 오직 하나님 한 분께만 속하기 때문이다. 유한한 본성을 지닌 존재가 어디에나 존재하거나, 자신이 있는 장소나 위치에서 그토록 멀리 떨어진 다른 곳으로 순간적으로 옮겨 가는 것은 불가능하다. 아무리 움직임이 민첩하더라도 천사들과 악마들 자체에도 불가능하다. 그들의 운동은 한순간에 완성될 수 없으며, 한 끝점에서 다른 끝점으로 이루어지는 모든 운동과 마찬가지로 시간 안에서 이루어지기 때문이다. 앞서 말했듯 어떤 천사도 하늘과 땅에 동시에 있지 않다. 어떤 악마도 공중에 떠 있으면서 동시에 땅에 머무르는 것은 아니며, 자기 실체를 옮겨 한순간에 한 장소에서 다른 장소로 날아가는 것도 아니다. 그렇다면 악마가 훨씬 더 미세하고 가벼운 본성을 지닌 자기 자신에게도 할 수 없는 일을, 어떻게 그토록 무거운 몸에 행할 수 있겠는가? 그런 몸은 무게 자체로도 그러한 운동에 적합하지 않고, 그 운동을 위해 만들어지지도 않았으며, 그토록 거세고 갑작스럽게 낚아채어 옮겨질 때 녹아 버리거나 질식할 위험에서 자유롭지도 않다. 성경도 그런 일의 사례를 전혀 제시하지 않는다. 질식의 위험이 얼마나 절박한지는, 맞불어오는 거센 바람에 힘을 들여 맞서는 이들이 경험한다. 달아오르고 커진 열로 몸이 녹는 일은 말하지 않더라도 그렇다. 그렇다면 이처럼 몸이 공중으로 낚아채여 갈 때, 공기가 끊임없이 거세고 빽빽하게 심장으로 들이닥치는데도 심장이 덜 짓눌리고 조여질 것이라고 생각하겠는가? 평소에도 호흡이 조금만 더 심하게 방해받거나 막히면 아주 쉽게 질식하는 심장이, 맞부는 짙은 바람이 빽빽하게 몰려들어 파고드는 힘을 받고도 그러하겠는가? 맞바람이 공기를 밀어 넣어 일으키는 일을, 몸이 낚아채여 갈 때에는 같은 공기를 빠르고 빽빽하게 들이마시고 빨아들이는 작용이 일으키기 때문이다.