Porro non ex cœlestibus solum oraculis fatales Imperiorum conuersiones, ruinas & instaurationes colligunt: sed cum ipsi sint magna pars eorum, quæ in Imperiis geruntur & fiunt, toti in hoc & intenti sunt & incumbunt, vt moueant, turbent, misceant, & collidant inter se regna Mundi, efficiant infinitas vastitates in genere humano, & dissipent recte constitutos cœtus, confringant, proiiciant, & conculcent leges omnes & disciplinam. Multa machinantur, instruunt, & gubernant per organa sua; bona & salutaria consilia impediunt, & quasi è manibus violenter excutiunt: contra callida, turbulenta, & exitiosa, cum ipsi suggerant potentum animis instillata, tum vt rata sint & approbentur, quocunque modo possunt, perficiunt: incitant animos ad studium rerum nouandarum, inflammatos ambitione & dominandi cupiditate: idque testimonia & exempla sacrarum Literarum plurima ostendunt. Vocat Christus Diabolum ἄρχοντα τοῦ κόσμου, principem mundi, qua voce, quantam ei tribuat potentiam, non est obscurum. Apud Lucam Satanas ipse Christo dicit, σοὶ δώσω τὴν ἐξουσίαν ταύτην ἅπασαν, καὶ τὴν δόξαν αὐτῶν, ὅτι ἐμοὶ παραδέδοται, καὶ ᾧ ἐὰν θέλω δίδωμι αὐτήν: Tibi dabo potestatem hanc vniuersam, & gloriam illorum, nam mihi tradita est, & cuicunque voluero, do eam. quæ etsi contemtu Filii Dei, humiliantis & abiicientis sese infra omnes homines, suique admiratione, præferens se Filio Dei iactitat: tamen non ficta prorsus aut vana esse, sæpe demonstrant effecta. Concitat gentem Sabæorum & Chaldæorum, vt facultates Hiob vastent ac deprædentur, & seruos eius trucident. In 3.Regum Michææ Prophetæ visio ostenditur, in qua Satanam cernit stantem in conspectu Domini, & dicentem: Egrediar, & ero mendax in ore omnium Prophetarum Achab. In Zacharia Satan consistit à dextra magni Sacerdotis, vt impediat, ne quid prospere eueniat vrbi Hierusalem. Etiam Psalmus fatales pœnas ab autoribus Diabolis oriri concessione permissuque Dei testatur, cum inquit: Misit in eos iram indignationis suæ, indignationem & iram, & tribulationem, immissiones per Angelos malos. Et insidiantur atrocius imperiis, iisque, qui ad rerum publicarum gubernacula sedent, quam priuatis: vel quia horum incolumitati priuatorum salutem inclusam esse norunt: vel quia occasiones propositas sibi vident maiores, effundendi immane odium suum in genus humanum, & sæuitiam explendi. [Marginal: Diabolorum conatus in Mundo. Ioh.12.31. Luc.4.6. 3.Reg.22.19. Zach.3.1. Ps.78.49.]
더 나아가 악령들은 제국들의 운명적인 변화와 몰락과 회복을 하늘의 신탁에서만 추론하는 것이 아니다. 제국들 안에서 일어나고 행해지는 일들의 큰 부분을 그들 자신이 이루기 때문에, 온 힘을 다음 일에 쏟고 매달린다. 세계의 왕국들을 움직이고 어지럽히고 뒤섞으며 서로 충돌하게 하고, 인류에게 끝없는 황폐를 일으키고, 바르게 세워진 공동체들을 흩어 버리고, 모든 법과 규율을 부수고 내던져 짓밟는 일이다. 그들은 자기 도구들을 통하여 많은 것을 꾸미고 마련하고 다스린다. 선하고 유익한 계획들을 막고, 마치 손에서 강제로 쳐내듯 빼앗는다. 반대로 교활하고 혼란스럽고 파괴적인 계획들은, 자신들이 권력자들의 마음에 흘려 넣어 제안하고, 어떤 방법으로든 확정되고 승인되도록 해낸다. 야심과 지배욕으로 불붙은 마음을 부추겨 현 상태를 뒤엎는 일에 몰두하게 한다. 성경의 많은 증언과 사례가 이를 보여 준다.
그리스도는 마귀를 ‘아르콘 투 코스무’, 곧 세상의 지배자라고 부르신다. 이 말이 그에게 얼마나 큰 능력을 부여하는지는 분명하다. 누가복음에서 사탄 자신은 그리스도께 이렇게 말한다. “내가 이 모든 권세와 그것들의 영광을 당신에게 주겠다. 그것은 내게 넘겨졌으며, 나는 내가 원하는 누구에게나 그것을 준다.” 라틴어 옮김은 이렇다. “내가 이 모든 권세와 그들의 영광을 당신에게 주겠다. 그것이 내게 주어졌고, 내가 원하는 누구에게나 주기 때문이다.” 이 말은 자신을 낮추고 모든 사람 아래로 내려오신 하나님의 아들을 멸시하며, 자기를 높이 평가하여 하나님의 아들보다 앞세우는 자랑이다. 그렇더라도 실제 결과는 그것이 전적으로 꾸며 낸 말이나 헛된 말만은 아님을 자주 보여 준다.
마귀는 사바인들과 칼데아인들을 부추겨 욥의 재산을 황폐하게 하고 약탈하며, 그의 종들을 죽이게 한다. 『열왕기 제3권』에는 예언자 미가의 환시가 제시된다. 그는 사탄이 주님 앞에 서서 “내가 나가 아합의 모든 예언자의 입에서 거짓을 말하는 자가 되겠다”라고 말하는 것을 본다. 스가랴서에서는 사탄이 대제사장의 오른편에 서서 예루살렘 성에 어떤 일도 잘 이루어지지 못하도록 방해한다. 시편도 하나님의 허락과 허용 아래, 파멸을 가져오는 형벌들이 악마들을 행위자로 삼아 일어난다고 증언한다. 이렇게 말하기 때문이다. “그분은 그들에게 자신의 격노의 진노를, 격노와 분노와 환난을, 악한 천사들을 통한 파견을 보내셨다.”
악령들은 개인들보다 국가들과 나라의 키를 잡고 있는 사람들을 더 사납게 노린다. 이들의 안전에 개인들의 안녕이 달려 있다는 것을 알기 때문이다. 또는 인류를 향한 자기들의 엄청난 증오를 쏟아 내고 잔인함을 채울 더 큰 기회가 눈앞에 놓여 있음을 보기 때문이다.