Præcipua vis est luminarium Solis & Lunæ, quæ tempestatum mutationes cient & efficiunt: ceteri planetæ variant & moderantur, alias aliter, pro diuersa ad Luminaria configuratione. Altera est stellarum orientium & occidentium. Quæ est Lunæ in eo congressu cum Sole, qui antecedit proxime dies δηλωτικοὺς ἢ ἐπιδεικτικοὺς τῶν ἐπισημασιῶν, indices & decretorios significationum, nec accessionis febrilis, erga ceteros Planetas habitudo atque affectio: talem aut similem in illud fere redire tempus consueuisse, quo se significati euentus proferunt, docent considerati Planetarum situs. Anno hoc quinquagesimo, diem Vrbani proxime Solis Lunæque coitus præcedit, quo tempore, & Marti copulatur Venus in Tauro, signo pluuioso: & Luna, mox à Sole digressa, Cancrum occupat: quem eodem tempore ingreditur Mercurius, simulque cum Sole turbulentæ Orionis stellæ nascuntur. Humidior ergo erit cœli aliquot diebus constitutio. Sub vindemiæ tempus, Mars Cancrum peruagatur, Lunaque ibidem ante σύνοδον, congressum, ei coniungitur, vix superatis Hyadum Pleiadumque sideribus turbidis. Eodem modo igitur nimia aquarum ex pluuiis copia & aliena humiditate vuas imbuet ac complebit, & vini maturationem aut tardabit, aut impediet. Neque de vno die prædictiones tales intelligendæ sunt, sed aliquot dierum continuum complectitur spatium qui anteeunt, & consequuntur in hoc ordine præcipuos. Longum esset pertexere omnium causas, quas ii, qui cœli tractus inspiciunt atque obseruant, norunt: suntque eo diligentius inquirendæ, quod de consensu motuum cœlestium, & effectionum admonent, cui non obscurum prouidentiæ argumentum inest. Neque ideo aut nullæ sunt, aut ratione carent, quod quandoque fallunt: id enim mirum non est cum & materia elementaris incertis admodum & vagis, atque instabilibus agitetur motibus: & aliæ causæ accedunt interdum quæ actionibus priorum, vel miscent sese, vel aduersantur. Satis est, si ὡς ἐπὶ πᾶν, in totum, ad prænotata indicia, [κὲ?] ὡς πλεῖστον vt cumque sese τὰ ἐπόμενα, euentus accommodent. [Marginal: Diuinationes populares quandoque fallere mirum non est.] Reliqua huius generis, non ex ipsa natura orta, sed fortuitis, vel superstitiosis accepta notationibus, excludantur hoc numero & inter Diabolica referantur: qualia sunt auguria, de duodecim anni mensium temperie, quæ ex statu duodecim noctium diem natalem Christi consequentium, desumuntur, & similia. Nullas enim in natura causas habent, nec cum euentibus consentiunt.
가장 큰 힘은 두 발광체인 태양과 달에 있다. 이들이 날씨의 변화를 일으키고 만들어 낸다. 다른 행성들은 두 발광체와 이루는 배치가 달라짐에 따라 때마다 다른 방식으로 그 변화를 달리하거나 조절한다. 다음으로는 떠오르고 지는 별들의 힘이 있다. 징후를 알려 주거나 드러내는 날들, 곧 열병 발작의 날이 아니라 징조를 가리키고 판정하는 날들 바로 앞에 태양과 합하는 때, 달은 다른 행성들에 대하여 어떤 관계와 상태를 지닌다. 행성들의 위치를 살펴보면, 그와 같거나 비슷한 관계와 상태가 대개 그 징표가 예고한 사건들이 나타나는 시기에 되돌아오는 것이 보통임을 알 수 있다.
50년인 금년에는 태양과 달의 합이 우르바누스의 날 바로 앞에 있다. 그때 금성도 비가 많은 사인인 황소자리에서 화성과 합한다. 태양에게서 막 떠난 달은 게자리에 자리 잡고, 같은 때에 수성도 그곳으로 들어간다. 동시에 폭풍을 일으키는 오리온의 별들이 태양과 함께 떠오른다. 따라서 며칠 동안 하늘의 상태는 더욱 습할 것이다. 포도 수확 무렵에는 화성이 게자리를 지나가고, 달은 ‘시노도스’, 곧 합에 앞서 같은 곳에서 화성과 합한다. 폭풍을 부르는 히아데스와 플레이아데스의 별들을 갓 지나간 때다. 그러므로 같은 방식으로 빗물의 지나친 양이 포도를 적시고, 맞지 않는 습기로 가득 채워, 포도주의 숙성을 늦추거나 막을 것이다.
이런 예측을 하루에만 적용되는 것으로 이해해서는 안 된다. 이 계열에서 주요한 날들 앞뒤로 이어지는 며칠의 연속된 기간을 포함한다. 하늘의 운행을 살펴 관찰하는 사람들이 아는 모든 원인을 낱낱이 풀어 설명하자면 길어질 것이다. 이 원인들은 하늘의 운동과 그 작용이 서로 일치함을 일깨워 주므로 더욱 부지런히 탐구해야 한다. 그 일치 안에는 섭리의 분명한 증거가 있기 때문이다. 때로 빗나간다고 해서 이런 원인이 전혀 없다거나 이치가 없다고 할 수는 없다. 원소적 물질은 매우 불확실하고 떠돌며 불안정한 운동으로 움직이고, 때로는 다른 원인들이 더해져 앞선 원인의 작용과 뒤섞이거나 맞서므로, 빗나가는 일은 놀랍지 않다. ‘호스 에피 판’, 곧 전체적으로, 또 대체로, 뒤따르는 것들인 ‘타 에포메나’, 곧 사건들이 미리 기록한 징표에 어느 정도 부합하면 충분하다.
이 부류의 나머지 것들 가운데 자연 자체에서 비롯하지 않고 우연한 관찰이나 미신적 관찰에서 받아들인 것은 여기서 제외하여 악마적인 것들에 넣어야 한다. 그리스도의 탄생일 뒤에 오는 열두 밤의 상태로 한 해 열두 달의 날씨를 점치는 일과 그와 비슷한 것들이 여기에 속한다. 그런 점침에는 자연 안의 원인이 전혀 없고, 실제 사건과도 일치하지 않기 때문이다.