Omnino, quae vsitatam ac tritam naturae viam excedunt, quacunque in parte ea percellunt conterrentque, hominum animos, quod magnopere rebus humanis, non quidem adferre semper, atque immittere, sed fere portendere semper mala, non vnius aut definiti generis, verum quicquid est calamitosum, soleant, à quibuscunque oriantur causis, vel naturalibus, sed supra naturae mensuram auctis, vel Deo ipso, atque Angelis, vel Daemonibus, quorum in aere potentia praecipua.
대체로 자연의 익숙하고 흔한 길에서 벗어나는 것들은 어느 분야에서든 사람들의 마음을 뒤흔들고 두렵게 한다. 그것들은 인간사에 언제나 실제로 해악을 가져다주고 들여보내는 것은 아니지만, 대체로 늘 해악을 예고하기 때문이다. 그 해악은 한 가지나 정해진 종류가 아니라 온갖 재난이다. 어느 원인에서 생기든 그러하다. 자연적이되 자연의 한도를 넘어 커진 원인에서든, 하느님 자신과 천사들에게서든, 공기 중에서 특히 큰 힘을 갖는 악령들에게서든 그러하다.
Veteres sapientes, quo, vt ipsi dicebant, pacarent humanas mentes, & omni exuerent metu numinis, quo dum alligarentur, quietae esse non possent, omnium, quae fieri conspicarentur, rationem reddere euidentem conati sunt: scilicet, ne quid opinionis relinqueretur diuinitus aliqua suscitari, atque ita irretiti metu numinis, in perpetuis versaremur horroribus: Quibus ne assentiamur, autoritas sacrarum literarum facit, quae affirmant, praeter consuetum solitumque modum multa, à prima illa causa, rectrice & Moderatrice vniuersae naturae incomprehensibili & infinita, quae libere seriem connexarum causarum, quacunque illa parte, perficit, tenet, gubernat, mouet, exacuit, reprimit, compescit, & mutat, excitari insolitorum & singularium casuum praenuncia: multa moliri & turbare Diabolos, permissu Dei. Ergo, praeter Physicas & in conspectu positas causas, aliae etiam occultae insueta efficiunt.
옛 현자들은 자기들 말대로 인간의 마음을 평온하게 하고 신적 존재에 대한 모든 두려움에서 벗어나게 하려고, 눈에 보이는 모든 일에 명백한 설명을 내놓으려 했다. 사람은 그런 두려움에 묶여 있는 동안 평온할 수 없다는 것이다. 즉 어떤 일이 신적 작용으로 일어난다는 생각을 조금도 남겨 두지 않아, 우리가 신적 존재에 대한 두려움에 얽혀 끊임없는 공포 속에 지내지 않게 하려 했다. 그러나 성경의 권위는 우리가 그들에게 동의하지 못하게 한다. 성경은 이해할 수 없고 무한하며 온 자연을 다스리고 조절하는 그 첫 원인이, 평소의 익숙한 방식을 벗어나는 많은 일을 이례적이고 특별한 사건의 예고로 일으킨다고 말한다. 그 원인은 서로 이어진 원인들의 연쇄를 어느 부분에서나 자유롭게 완성하고, 붙들고, 다스리고, 움직이고, 그 작용을 날카롭게 하고, 억누르고, 제어하고, 바꾼다. 또 악마들도 하느님의 허락 아래 많은 일을 꾀하고 혼란을 일으킨다고 한다. 그러므로 자연적이며 눈앞에 놓인 원인들 외에, 숨겨진 다른 원인들도 이례적인 일을 만들어 낸다.
Sed hoc genere inusitatorum euentuum, non enormia illa, & tota specie, ab effectionibus causarum naturalium discrepantia, de quibus in ostentis: verum naturalibus specie conformia intelligi volo, sed moderationem ac metas naturae egressa quantitate, vel tempore, aut rara. In quo numero comata sunt sidera minime frequentia & conspectu maxime admirabilia, de quorum semper dubitatum est origine, cum incendi diuinitus proponique ad denunciandas clades alij, alij, ex coaceruata in aere instar amplissimorum montium, lenta, tenaci, & inflammabili materia, percussaque, & inflammata stellarum radiis, nasci eos censuerint.
그러나 이 이례적인 사건의 부류에서 내가 뜻하는 것은, 기이한 징조를 다룰 때 논하는 것처럼 자연적 원인들의 결과와 전체 모습이 다른 저 비정상적인 것들이 아니다. 겉모습은 자연적인 것들과 같지만 양이나 시간에서 자연의 적정함과 경계를 벗어나거나 드물게 나타나는 것들을 뜻한다. 여기에는 좀처럼 나타나지 않으며 볼 때 매우 경이로운 머리털 달린 별들이 속한다. 그 기원은 언제나 논쟁의 대상이었다. 어떤 이들은 재앙을 알리도록 세워져 신적 작용으로 불붙는다고 여겼고, 다른 이들은 공기 중에 거대한 산처럼 쌓인 점성 있고 끈질기며 불붙기 쉬운 질료가 별빛에 맞고 불붙어 생긴다고 여겼다.