Ad hos ordinatos vsus legitime vtendum est creaturis, cum precatione, & gratiarum actione, de quibus & Paulus inquit: Sanctificatur cibus per Verbum Dei, & precationem. Vbi sanctificare non significat, virtute verborum substantias rerum, aut mutare, aut nouis viribus instruere, quasi sit vis in verbis ἐνεργητικὴ effectrix, mutans naturas rerum: sed significat, talem vsum Physicum, coniunctum cum precatione, & gratiarum actione, placere Deo, & non esse contrarium ordini, & constitutioni diuinae.
이처럼 정해진 용도에 맞추어 기도와 감사로 피조물을 올바르게 사용해야 한다. 이에 관하여 바울도 “음식은 하나님의 말씀과 기도로 거룩하게 된다”라고 말한다. 여기서 거룩하게 한다는 것은, 마치 말 안에 사물의 본성을 바꾸는 ‘작용하는’, 곧 ‘효과를 내는’ 힘이 있는 것처럼, 말의 힘으로 사물의 실체를 바꾸거나 새로운 힘을 부여한다는 뜻이 아니다. 오히려 기도와 감사가 함께하는 그러한 자연적 사용이 하나님을 기쁘시게 하고 하나님의 질서와 정하심에 어긋나지 않는다는 뜻이다.
Ab his vsibus physicis, directis ad corporum conseruationem, multum differunt spirituales vsus victimarum, in sacrificiis sanctorum Patrum, quas Deus typos esse voluit futurae victimae Christi: itemque Symbolorum externorum in Sacramentis, vt sectionis certae partis in Circumcisione, aquae in Baptismo, panis & vini in Coena Domini: quas res Deus expresse praecepit vsurpari, non ad Physicum, sed alium finem spiritualem; vt, in vsu ordinato, sint externa Symbola docentia oculos, sicut auribus accipitur promissio, quae testificentur de promissione, & velut σφραγῖδες, sigilla, obsignent eam, in cordibus credentium: scilicet vt mens intuens in haec oculis obuia signa commonefiat, de Dei voluntate, & certo statuat, sine vlla dubitatione, se, cum mandato vsu harum rerum, participem fieri eorum bonorum, quae promissio profert & offert, & non aliorum: & cum his signis Deum velle se nobis communicare, & efficacem esse: & eo modo, ibi efficacem esse in nobis, quem ipse instituit, & non aliter.
육체의 보존을 목적으로 하는 이러한 자연적 용도와는, 거룩한 선조들의 제사에 쓰인 희생 제물의 영적 용도가 크게 다르다. 하나님께서는 그 제물들이 장차 희생 제물이 되실 그리스도의 예표가 되기를 원하셨다. 성례의 외적 표징들도 마찬가지이다. 할례에서 특정 부위를 베어 내는 일, 세례의 물, 주의 만찬의 빵과 포도주가 그것이다. 하나님께서는 이러한 것들을 자연적 목적이 아니라 다른 영적 목적을 위하여 사용하라고 명시적으로 명하셨다. 정해진 용도에 따라 사용할 때, 약속을 귀로 받아들이듯이 이 표징들이 눈을 가르치는 외적 표징이 되어, 그 약속을 증언하고 ‘인장들’, 곧 ‘봉인들’처럼 믿는 이들의 마음속에 그 약속을 확증하게 하시려는 것이다. 곧 눈앞에 놓인 이 표징들을 바라보는 정신이 하나님의 뜻을 상기하고, 이것들을 명령받은 대로 사용함으로써 약속이 내놓고 제공하는 유익들에 참여하게 되며 다른 유익들에 참여하는 것이 아님을 아무런 의심 없이 확신하도록 하시려는 것이다. 또한 하나님께서 이 표징들과 함께 자신을 우리에게 주시고 역사하시기를 원하시며, 그분이 친히 정하신 방식으로 그 자리에서 우리 안에 역사하시고 다른 방식으로는 그렇게 하지 않으신다는 것을 확신하도록 하시려는 것이다.
Nec, ipsa per sese Symbola, Sacramenta sunt: sed in vero & diuinitus sancito vsu, cum fide fit applicatio beneficiorum, quae promissio offert.
표징 자체가 그 자체로 성례인 것도 아니다. 오히려 하나님께서 정하신 참된 용도 안에서 믿음과 함께 약속이 제공하는 은혜로운 유익들이 적용된다.