원문

Quandoque vero & conscientiæ terror, & metus iudicii diuini æternarumque pœnarum, confessionem veritatis, Dæmonibus inuitis, exprimit. [Marginal: Dæmones interdum coacti vera dicunt.] Occurrit Christo obsessus à tota Dæmonum legione, qui procul venientem agnoscunt, & confitentur missum à Deo, vt opituletur generi humano contra Diabolum, & conculcet caput Serpentis. Ideo metuentes pœnas decretas ipsis, clamant: Cur venisti cruciare nos ante tempus? In actis Pythonissa de Paulo & Barnaba clamitat, Serui hi sunt altissimi, qui annuntiant vobis viam salutis. Hæc confitebatur, non vt exhortaretur, aut commoueret populum ad audiendam atque amplectendam doctrinam, quam illi afferebant, sed exhorrescens ac reformidans, cum vim atque efficaciam ministerii Euangelici, tum sui condemnationem, & expulsionem ex obsessa, quam si sedem retinuisset, aut turbasset statim ministerium Apostolorum seditione, aut inchoatum post oppressisset nouis furoribus sparsis per Pythonissam, quæ erat in existimatione apud stultam plebem. Quandoque & Ironiis veritatem vel extenuant, vel obscurant, quales esse videntur in illo de Chaldæis & Hebræis oraculo: [Marginal: Diabolica Ironia.] Μόνοι χαλδαῖοι σοφίην λάχον, οἱ δ’ ἄρ ἑβραῖοι Αὐτογένητον ἄνακτα σεβαζόμενοι θεὸν ἁγνῶς. Chaldæi sapiunt soli, tum numen Ebræi Ingenitum, regemque pio venerantur honore. Prius promulgatum videtur à Diabolo, vt vel rideat & abiiciat sapientiam Chaldaicam, vel cum superstitionibus referta esset, vt ad eam auidius discendam inuitaret atque exstimularet homines, quo cum ea immanes & tetras opiniones haurirent, & propagarent. Altero ridet per quandam antiphrasin cultus & ceremonias Iudaicas, quas omnibus gentibus vicinis sciebat esse exosas. Sed vtut sese res habeat, plerunque, siue prænorint futura, siue diuinent tantum, ambigua incertaque obtrudunt responsa, & sub fucato prætextu veritatis inferunt sæuiora mala, quibus insidiantur, vel corporibus, vel conscientiis, vt has in æternam mortem coniiciant, illa immatura & tragica clade perimant.

번역

그러나 때로는 양심의 공포와 하나님의 심판 및 영원한 형벌에 대한 두려움이, 악령들이 원하지 않는데도 진리의 고백을 짜낸다.

악령의 온 군단에 사로잡힌 사람이 그리스도와 마주친다. 악령들은 멀리서 오시는 그분을 알아보고, 인류를 도와 악마에게 맞서게 하며 뱀의 머리를 짓밟도록 하나님께서 보내신 분이라고 고백한다. 그래서 자신들에게 정해진 형벌을 두려워하여 “어찌하여 때가 되기 전에 우리를 괴롭히러 오셨습니까?”라고 외친다. 사도행전에서는 신들린 여인이 바울과 바르나바를 두고 “이들은 지극히 높으신 분의 종들로서, 여러분에게 구원의 길을 전합니다”라고 외쳐 댄다.

그가 이렇게 고백한 것은 그들이 가져온 가르침을 듣고 받아들이도록 사람들을 권하거나 움직이기 위해서가 아니었다. 복음 사역의 힘과 효력뿐 아니라 자신이 정죄받고, 사로잡았던 여인에게서 쫓겨나는 일을 몸서리치며 두려워했기 때문이다. 만일 그 자리를 계속 차지했더라면, 당장 소요를 일으켜 사도들의 사역을 어지럽혔을 것이다. 또는 사역이 시작된 뒤에, 어리석은 민중 사이에서 명망을 얻고 있던 그 신들린 여인을 통하여 새로운 광기를 퍼뜨려 그 사역을 억눌렀을 것이다.

때로는 반어로 진리를 깎아내리거나 흐리기도 한다. 칼데아인과 히브리인에 관한 다음 신탁에는 그런 반어가 들어 있는 듯하다.

“오직 칼데아인들만이 지혜를 얻었으며, 히브리인들은 스스로 비롯한 임금이신 하나님을 정결하게 경배한다.”

라틴어로는 이렇다.

“오직 칼데아인들만이 지혜로우며, 히브리인들은 태어나지 않은 신이자 임금을 경건한 존경으로 경배한다.”

첫째 말은 악마가 칼데아의 지혜를 비웃고 내던지려고 공표한 것으로 보인다. 또는 그 지혜가 미신으로 가득 차 있었기 때문에, 사람들이 그것을 더욱 열심히 배우도록 유혹하고 부추기려는 것이었을 수도 있다. 그 지혜와 함께 흉악하고 끔찍한 견해를 받아들여 퍼뜨리게 하려는 것이다. 둘째 말로는 일종의 반어법을 써서 유대인의 예배와 의식을 조롱한다. 그는 이웃의 모든 민족이 그것을 미워한다는 사실을 알고 있었다.

그러나 사정이 어떠하든, 악령들은 대체로 미래를 미리 알 때나 단지 추측할 때나 모호하고 불확실한 응답을 들이민다. 꾸며 낸 진리의 구실 아래 더욱 사나운 악을 가져와, 몸이나 양심을 노린다. 양심은 영원한 죽음 속에 던져 넣고, 몸은 때 이른 비극적 재앙으로 파괴하려는 것이다.