원문

Talia multa historiarum annotatis sese offerunt mutationum momenta, quasi in certos temporum articulos distributa, quæ cum sint euidentia prouidentiæ diuinæ ac sapientiæ argumenta ac testimonia, cogunt statuere mentes & assentiri, quod neque constituantur & nascantur Imperia, aut consistant & vigeant, cumque intereunt collisa inter sese, ruant casu: neque humanis tantum, vel condantur, vel regantur ac sustineantur consiliis: neque viribus humanis tantum disiiciantur: Sed quod colligantur ac conseruentur diuinitus, & eneruentur rursus, ac velut manu tradantur in alienam potestatem diuinitus, citius alias, alias serius, & plerunque ad peractarum periodorum circumactus, prout ingrauescentia in Imperiis Tyrannidis, ἀσελγείας, lasciuiæ, & aliorum flagitiorum ex impunitate scelera, auctæque εἰδωλομανίας, idolorum cultus insani, repressionem, emendationem, & vindictam flagitant citius & vrgent. Hæc vero intelligunt melius & certius multoque longe ante, quam eueniant, & prospiciunt Dæmones ante, quam quisquam hominum ex sese sine Spiritus sancti monitu. Ita arguta solertia, duce experientia, successiones in Principum familiis, & priuatorum, certa circumscriptas esse periodo deprehensum est, qua decursa & exacta desinant. Parentum enim dignitates, potentia, opes, & quicquid est huiusmodi, fere cum liberis intercidunt atque emoriuntur, aut ab his deuoluuntur & commigrant ad alios. Dauidis potentia cum Salomone filio floret, eo sublato diuellitur & frangitur. Cyri potentia post Cambysen transfertur alio. Philippi Macedonis, quem Macedonici regni vindicem, instauratorem, atque amplificatorem fore, Sibyllina oracula multo ante quam nasceretur monuerant: ὑμῖν κραινέων ἀγαθὸν κὲ πῆμα φίλιππος. Commoda nunc pariet regnans, nunc damna Philippus. Huius (inquam) inchoata felicitas cum Alexandro filio completur & desinit. Vespasiani potentia cum Tito: Marci Antonini cum Commodo: Valeriani cum Galieno: Cypseli Corinthii cum Perintho: Attali Pergamensis cum nepote Attalo iuniore ex Eumene filio, finitur & cessat. Quod si hos transit limites & propagatur, vltra abnepotes & trinepotes rarissime extenditur. Frequentissime autem in ipso articulo successionis abnepotum vel trinepotum, conuersiones incidunt, quibus exuuntur accepta à parentibus felicitate, vel excutiuntur vestigiis, in quæ constiterunt, aut citra hunc terminum deficiunt & concidunt. [Marginal: Imperia diuinitus constituuntur & mutantur. Familiarum mutationes celeres. Parentum fortuna plerunque cum filiis desinit.]

번역

역사 기록에는 이와 같은 변화의 시점들이 많이 나타난다. 마치 정해진 시간의 마디들에 나누어 배치된 것과 같다. 이것들은 하나님의 섭리와 지혜를 명백하게 보여 주는 논거이며 증거이므로, 우리의 정신은 다음과 같이 판단하고 동의할 수밖에 없다. 제국들이 세워지고 생겨나며, 존속하고 번영하거나, 서로 충돌하여 사라질 때 무너지는 것은 우연이 아니다. 오직 인간의 계획만으로 세워지고 다스려지며 유지되는 것도, 오직 인간의 힘만으로 해체되는 것도 아니다. 오히려 하나님에 의해 결집되고 보존되며, 다시 약해지고 마치 손에서 건네지듯 다른 권력 아래로 넘겨진다. 어떤 때는 더 일찍, 어떤 때는 더 늦게, 대개는 주기들이 한 바퀴를 마치는 때에 그러하다. 제국 안에서 처벌을 면하여 더욱 무거워지는 폭정과 ‘방종’, 곧 무절제, 그리고 다른 추행의 범죄들이, 또 더욱 심해진 ‘우상 숭배의 광기’, 곧 우상들을 미친 듯이 섬기는 행위가, 더 신속한 억제와 교정과 징벌을 요구하고 재촉하는 정도에 따라 그렇게 된다. 악령들은 이런 일들을 더 잘, 더 확실하게, 사건이 일어나기 훨씬 오래전부터 이해하고 내다본다. 성령의 일깨움 없이 인간이 스스로 알아차리는 것보다 앞서는 것이다.

이처럼 경험을 길잡이로 삼는 예리한 통찰을 통해, 군주들의 가문과 사인들의 가문에서 상속이 일정한 주기로 한정되며, 그 주기를 다 지나 채우면 끝난다는 사실이 발견되었다. 선대의 지위와 권력과 재산, 그리고 이와 같은 모든 것은 대체로 자녀들의 대에서 끊어지고 사라지거나, 그들에게서 다른 사람들에게 넘어간다. 다윗의 권력은 아들 솔로몬과 함께 번성하지만, 솔로몬이 사라지자 찢어지고 꺾인다. 키루스의 권력은 캄비세스 뒤에 다른 곳으로 옮겨 간다. 마케도니아의 필리포스가 그 왕국을 해방하고 복구하며 확장할 사람이라는 것은, 그가 태어나기 훨씬 전에 시빌라의 신탁들이 예고하였다.

그리스어: 너희에게 좋은 일과 재앙을 이루어 줄 필리포스.

라틴어 번역: 통치하는 필리포스는 때로는 이익을, 때로는 손해를 낳으리라.

내가 말하는 이 필리포스에게서 시작된 번영은 아들 알렉산드로스와 함께 완성되고 끝난다. 베스파시아누스의 권력은 티투스와 함께, 마르쿠스 안토니누스의 권력은 콤모두스와 함께, 발레리아누스의 권력은 갈리에누스와 함께, 코린토스의 킵셀로스의 권력은 페린토스와 함께 끝나고 멎는다. 페르가몬의 아탈로스의 권력은 아들 에우메네스에게서 태어난 손자, 젊은 아탈로스와 함께 끝난다.

번영이 이 한계를 지나 이어지더라도, 4대손과 6대손을 넘어서까지 뻗는 일은 매우 드물다. 오히려 4대손이나 6대손이 계승하는 바로 그 시점에 변화가 일어나는 경우가 가장 많다. 그 변화로 그들은 선대로부터 물려받은 번영을 빼앗기거나, 자리를 잡고 서 있던 발판에서 튕겨 나간다. 또는 그 한계에 이르기 전에 쇠하여 무너진다.