원문

Certæ sunt ex perpetuo constantique ordine, & inuariabili lege naturæ, prædictiones effectuum, qui immediate, κὲ ἀχωρίστως, & inseparabiliter, & oriuntur, ac dependent à propriis cœlestium corporum naturis, & motus eorundem certo comprehensos sequuntur, quales sunt de emersu, apparitioneque, & occultatione stellarum, de momentis ineuntium & desinentium dierum, de eorundem augescentium & deficientium interuallis, de Eclipsibus, & aliæ huiusmodi. Ad eum finem enim condita sunt lumina cœli, vt suis circumuecta orbibus, reliquas stellas, & terras subiectas, collustrent. [Marginal81: Cœlestium causarum in agendo summa certitudo.] Reliqua vero cœli corpora multiplici numero his addita sunt, vt sine vlla affectione, aut offensione, suis itidem & congruentibus motibus perpetuo circumacta, cursibusque continuo repetitis lumina adiuuent. Semper Luna ad alterutrum nodorum delata, Solique opposita, in terræ vmbram mergitur, & lumen amittit. Eadem in alterutro nodorum subiens Soli velut obducta, terris, quas vmbra sua inuoluit, Solis conspectum adimit. Perpetuo exoriens Sol, luce sua conuersum ad se Hemisphærium terræ collustrat, & motu suo ac primo, seu quotidiano diurnas vicissitudines: suo tantum, anni quatuor cardines distinguit, accedens æstatem aduehit, discedens hyemem relinquit, alibi plus, alibi minus caloris frigorisue excitans, pro positu diuerso ad subditas terras, & distantia à puncto verticali: Circumuolutas nunc has, nunc illas in cœlo stellas, fulgentibus radiis contegit atque abscondit, & vires earundem extimulat atque euocat. Fiunt hæc necessario vno eodem modo ὡς ἐπὶ πᾶν, vt in vniuersum, quod primitus à Conditore ordo ratioque motuum talibus est descripta & alligata legibus, quas neque excedunt stellæ, nec errumpunt, Deo non volente, vel si fractus illabatur orbis. Idcirco prædictionum huiusmodi præcipua & summa est certitudo suo loco.

번역

자연의 영속적이고 한결같은 질서와 변하지 않는 법칙에서 비롯되는 확실한 예측들이 있다. 천체들의 고유한 본성에서 직접, 그리고 그리스어 ‘아코리스토스’, 라틴어 ‘인세파라빌리테르’, 곧 떼어 놓을 수 없는 방식으로 생겨나고 그것에 의존하며, 확실하게 파악된 그 천체들의 운동을 뒤따르는 결과들에 관한 예측이다. 별들이 떠오르고 나타나고 숨는 일, 낮이 시작하고 끝나는 시각, 낮이 늘어나고 줄어드는 시간 간격, 식 현상 등에 관한 예측이 이에 속한다. 하늘의 발광체들은 자신들의 천구에 실려 돌면서 다른 별들과 아래에 놓인 땅을 밝히도록 창조되었기 때문이다.

그 밖의 수많은 천체들은 이 발광체들에 더해졌다. 그것들은 아무런 변조나 방해 없이 각자에 고유하고 서로 어울리는 운동으로 끊임없이 회전하고, 거듭 되풀이하는 운행으로 발광체들을 돕는다.

달은 두 교점 가운데 어느 하나에 이르러 태양과 대립하면 언제나 지구의 그림자에 잠겨 빛을 잃는다. 같은 달이 두 교점 가운데 어느 하나에서 태양 앞으로 들어가 마치 그것을 가리듯 놓이면, 자기 그림자로 덮은 땅에서 태양의 모습을 보지 못하게 한다. 태양은 끊임없이 떠올라 자신을 향한 지구의 반구를 그 빛으로 밝힌다. 태양은 자신의 운동과 제일 운동, 곧 일주 운동으로 하루의 교대를 구분하고, 자신의 운동만으로는 한 해의 네 마디를 구분한다. 다가오면 여름을 데려오고 멀어지면 겨울을 남긴다. 아래에 놓인 땅에 대한 서로 다른 위치와 천정점으로부터의 거리에 따라, 어느 곳에서는 더 많은 더위나 추위를, 다른 곳에서는 더 적은 더위나 추위를 일으킨다. 태양은 하늘에서 운행하는 이 별 저 별을 찬란한 광선으로 덮어 숨기고, 그 별들의 힘을 자극하여 불러낸다.

이 일들은 그리스어로 ‘호스 에피 판’, 라틴어로 ‘우트 인 우니베르숨’, 곧 전반적으로 보아 필연적으로 하나의 동일한 방식으로 일어난다. 최초에 창조주께서 운동의 질서와 방식을 그러한 법칙들로 정하고 묶으셨기 때문이다. 하나님께서 원하지 않으시면, 설령 세계가 부서져 무너져 내린다 해도 별들은 그 법칙들을 넘어서거나 벗어나지 않는다. 따라서 이런 예측들은 그에 알맞은 영역에서 특별히 높고 최고의 확실성을 갖는다.