LECTORI S. D.
[PDF3] Cum, post mirandam conseruationem & liberationem mei ex aresto & carcere annorum duodecim iterum editurus essem commentarium meum de Diuinationum generibus diuersis, (quem initio hoc consilio præcipue contexui; vt, quantum possem, ostenderem opera Dei propria, ordinata, ac perpetua, & extraordinaria ac miraculosa, in rerum natura generisque humani societate, & in Ecclesia Filii Dei, quomodo à ludibriis Diaboli, imposturisque illorum æmulis, sint discernenda) volui, vt debui, in proœmio, significatione aliqua publica, qualem ferret scripti ratio ac breuitas, Deo & Ecclesiæ gratitudinem declarare meam, quam vt non dubito, piis omnibus & orthodoxis gratam fore, & vt sit, precor; sic veniam dabunt mihi, qui reprehenderint, si eo loco censuras ipsorum habuero quo haberi merentur, id est si nihili fecero: & in euidentia ac certitudine veritatis erutæ, illustratæ atque assertæ scriptis eorum, quibus illa cordi est: inque argumento certissimo præsentis auxilii cælestis, testimonioque Spiritus sancti in corde meo: in fiducia patrocinii ac protectionis diuinæ, & solatio persoluti Deo ac bene de me meritis [PDF4] debiti, ad Ecclesiam in hac vita, cum spe certa optatæ atque expectatæ liberationis ab ærumnis omnibus, si acquieuero ac perseuerauero.
Ingens est omnino & inenarrabile opus, beneficium, ac donum misericordiæ Dei in me, quod liberatum me à potestate tenebrarum, atque ex errorum Sophistica fucatorum labyrinthis, confusionumque inuolucris luce sua extricatum transtulit in regnum filii sui dilectissimi Domini nostri Iesu Christi, ad sortem & societatem sanctorum. Sed maius est multo, quod non solum me credere in Christum, verum etiam affligi pro eo, & omnibus, quæ in hac vita habui carissima, ac præcipua, Christum anteponere voluit: quod propter agnitæ veritatis confessionem à consortio omni & consuetudine hominum secluso, orbatoque præsidiis omnibus, & solatiis humanis, in arcta solitudine tot annorum: ignaro etiam certaminum atque conflictuum, quibus Ecclesia de motis controuersiis concuteretur, non tantum vires suffecit iis perferendis, ac superandis animo & corpore, quæ imposuit; sed auxit indies lucem & agnitionem veritatis ex verbo patefacto, cum omni sapientia, & intelligentia spirituali: ac conformauit me robore spirituali ad tolerantiam omnem, & lenitatem animi, cum gaudio & tranquillitate, ex viui solatii sensu, & cum spe non dubia futuræ liberationis, secundum gloriosam vim suam, fortis ac potens in mea ingenti & nota ante omnibus infirmitate, [PDF5] corporis præsertim, præter & contra omnes secundas causas, præterque spem & expectationem omnium hominum, ne consumerer: ne deficerem eneruati corpusculi viribus: ne frangerer etiam animo, nec vlla in re terrerer ab iis, qui se opponebant, Paulo Apostolo, hoc ipsum veritati aduersantibus, exitii: in ea perseuerantibus, salutis ἔνδειξιν, indicium esse, testanti, idque à Deo. Denique, quod, vt seruatum mirabiliter, sic gloriose liberatum, reddidit ac proposuit Ecclesiæ suæ illustre exemplum, ac testimonium misericordiæ & veritatis suæ ad posteritatem. Pro tantis his ergo gratiæ ac misericordiæ summæ beneficiis, gratias ago Patri æterno per & propter Filium Iesum Christum: ipsique τῷ ἐνδυναμώσαντί με τότε, ἐνδυναμοῦντι καὶ νῦν: qui me tunc corroborauit, atque etiam nunc adhuc corroborat, Christo per suum spiritum, quas possum ardentissimas, acturus quam diu hic vixero, & coram in omni æternitate sempiternas.
독자에게 문안한다.
열두 해 동안의 체포와 투옥에서 놀랍게도 보전되고 풀려난 뒤, 나는 여러 점복 유형을 다룬 나의 주해를 다시 출판하려 하였다. 애초에 이 책을 엮은 주된 목적은, 자연과 인간 사회와 하나님의 아들의 교회에서 이루어지는 하나님의 고유한 일들, 곧 질서 있게 늘 행해지는 일들과 비상하고 기적적인 일들을, 그것들을 흉내 내는 악마의 농간 및 기만과 어떻게 구별해야 하는지를 힘닿는 데까지 밝히는 것이었다. 이제 나는 마땅히 해야 할 바에 따라, 글의 성격과 짧은 분량이 허용하는 만큼 서문에서 공개적으로 하나님과 교회에 나의 감사를 나타내고자 하였다. 이 감사의 표현이 경건하고 바른 신앙을 지닌 모든 사람에게 기꺼운 일이 되리라고 믿으며, 실제로 그러하기를 기도한다. 나를 비난할 사람들도, 내가 그들의 비판을 마땅한 자리에 놓아 곧 아무 가치도 없는 것으로 여기고, 다음의 것들에 안주하며 끝까지 머무르더라도 이를 용납해 주리라. 그것은 진리를 마음에 두는 이들의 글을 통해 끌어내어 밝혀지고 옹호된 진리의 명백함과 확실성, 지금 곁에서 돕는 하늘의 원조에 대한 더없이 확실한 증거, 내 마음속 성령의 증언, 하나님의 후원과 보호에 대한 신뢰, 그리고 하나님과 내게 은혜를 베푼 이들과 교회에 이 세상에서 져야 할 빚을 갚았다는 위로다. 나는 바라며 기다려 온 모든 고난으로부터의 해방에 대한 확실한 희망을 품은 채 그렇게 머무르는 것이다.
하나님께서 내게 베푸신 자비의 역사와 은혜와 선물은 참으로 크고 말로 다 할 수 없다. 그분은 나를 어둠의 권세에서 해방하셨고, 궤변으로 겉을 꾸민 오류의 미로와 혼란의 얽힘에서 자신의 빛으로 빼내셨다. 그리고 가장 사랑하시는 아들, 우리 주 예수 그리스도의 나라로 옮기셔서 성도들이 누리는 몫과 친교에 참여하게 하셨다. 그러나 훨씬 더 큰 일은, 내가 그리스도를 믿을 뿐만 아니라 그분을 위하여 고난도 겪고, 이 세상에서 가장 사랑하고 가장 소중히 여겼던 모든 것보다 그리스도를 앞세우도록 하신 일이다. 내가 깨달은 진리를 고백한다는 이유로 모든 사람의 교제와 일상적인 접촉에서 격리되고, 인간에게서 받을 수 있는 모든 도움과 위로를 빼앗긴 채 그토록 오랜 세월 좁은 독방에 갇혔으며, 새로 일어난 논쟁 때문에 교회가 어떠한 다툼과 충돌에 흔들리는지조차 알지 못하였을 때에도, 그분은 자신이 내게 지우신 짐을 몸과 마음으로 견디고 이겨 낼 힘만 공급하신 것이 아니다. 계시된 말씀으로부터 모든 지혜와 영적 깨달음과 더불어 진리의 빛과 인식을 날마다 더하여 주셨으며, 영적 능력으로 나를 빚어 온갖 인내와 온유한 마음을 갖추게 하셨다. 그와 함께 생생하게 느껴지는 위로에서 생겨나는 기쁨과 평온, 장차 풀려나리라는 의심 없는 희망도 주셨다.
그분은 영광스러운 자신의 힘에 따라 강하고 능하게 역사하셨다. 사람들 모두가 이미 알고 있던 나의 큰 허약함, 특히 몸의 허약함 속에서도, 모든 이차적 원인을 넘어서며 거슬러서, 또한 모든 사람의 희망과 기대를 넘어서서, 내가 소진되지 않고 쇠약한 이 작은 몸의 힘이 다해 쓰러지지 않도록 하셨다. 내 마음마저 꺾이거나, 나를 대적하는 이들 때문에 어떤 일에서도 두려워하지 않도록 하셨다. 사도 바울은 바로 이런 일이 진리에 맞서는 자들에게는 멸망의 표지이고 진리에 머무는 자들에게는 구원의 ‘증표’ 곧 표지이며, 그것도 하나님에게서 오는 것이라고 증언한다. 마지막으로 그분은 나를 놀랍게 보전하신 것처럼 영광스럽게 풀어 주셔서, 자신의 교회에 되돌려 주고 드러내 보이셨다. 그리하여 내가 후세를 향한 그분의 자비와 진리의 빛나는 본보기이자 증언이 되게 하셨다.
그러므로 이처럼 크나큰 은총과 지극한 자비의 은혜에 대하여, 나는 아들 예수 그리스도를 통하여, 또 그분 때문에 영원하신 아버지께 감사드린다. 또한 바로 그분, ‘그때 나를 굳세게 하셨고 지금도 굳세게 하시는 분’께 감사드린다. 곧 그리스도께서는 자신의 영을 통하여 그때 나를 강하게 하셨으며 지금도 여전히 강하게 하신다. 내가 드릴 수 있는 가장 뜨거운 감사를 이곳에서 살아 있는 동안 드릴 것이며, 영원 속에서는 그분 앞에서 끝없는 감사를 드릴 것이다.