Anno quingentesimo post deuictum ab Augusto Antonium ad Actium, & constitutam Monarchiam, cæso Romæ Valentiniano, vltimo Occidentis Imperatore, qui filius fuit Constantii & Placidiæ sororis Honorii & Arcadii, Imperium Occidentis dilaceratum concidit, & esse desiit: Vandalis, Alanis, & Sueuis primo Galliam, deinde Hispaniam, tandem & Aphricam, & in ipsa Italia vrbem Romam, Gensericho Duce, inuadentibus, occupantibus, ac diripientibus: Scotis & Anglis Britanniam: Burgundionibus & Francis Galliæ partem: Gottis partim Italiam, partim Galliam Narbonensem, Aquitaniam, & veterum Cantabrorum sedes, ac Celtiberorum in Hispania: Longobardis Galliam Cisalpinam adorientibus & obsidentibus. Nec post hunc Valentinianum certa aliqua & firma fuit Græcorum Imperatorum in Occidente potentia. Ideo paulo post, relicta vrbe Roma, constituerunt Exarchatum Rauennæ, quem etiam cito destruxerunt & euerterunt Longobardi. Gotti tandem, & ex Italia eiecti à Longobardis, & in Galliis oppressi à Francis, consederunt partim in Hispaniis, vbi adhuc seu Gottalaniæ: sed Cattalauniæ nomen reliquum, siue à Gottis & Alanis, siue à Cattis & Alanis, qui se coniunxerunt in ea parte, quæ fuit Castellanorum veterum, & hodie est Cardonæ ducatus: partim in Aquitania, vbi remansit Languedociæ nomen. A Vandalis Vandalusiæ & Andalusiæ nomen reliquum, in ea parte Beticæ seu Regni Granatæ versus Lusitaniam, quæ fuit Turdetanorum veterum sedes. In Belgica Gallia, Flandriæ appellatio inhæsit tractui Morinorum. Annis fere quingentis elapsis ab eo tempore, quo Constantinus Imperii sedem Constantinopolim transtulit ex Italia: Carolus Magnus, victis & domitis Longobardis, qui Gottos ante debellatos pepulerant: Imperium Occidentis in libertatem asseruit & instaurauit. Eodem fere tempore ante annos paulo amplius quingentos, & Electorum Collegium in Germania constitutum est ab Ottone tertio, & regna esse cœperunt atque effloruerunt Vngaria & Polonia: Galliæ regnum vero inuasit Hugo Capetus, cuius possessionem posteri huius retinuerunt huc vsque. Ex his regnis Vngaricum pene periit: nutant reliqua, quæ vt Deus clementer protegat ac seruet, & in illis Ecclesiæ suæ hospitia largiatur, toto pectore oro. [Marginal: Imperii Occidentis dilaceratio. Initium Collegii Electorum in Germania.]
아우구스투스가 악티움에서 안토니우스를 무찌르고 군주정을 세운 뒤 500년째에, 서로마의 마지막 황제 발렌티니아누스가 로마에서 살해되자 서로마 제국은 갈기갈기 찢겨 무너지고 사라졌다. 그는 콘스탄티우스와, 호노리우스 및 아르카디우스의 누이인 플라키디아의 아들이었다. 반달족과 알란족과 수에비족은 겐세리쿠스를 지휘자로 삼아 먼저 갈리아를, 다음으로 히스파니아를, 마침내 아프리카와 이탈리아 안의 도시 로마까지 침입하고 점령하고 약탈하였다. 스코트족과 앵글족은 브리타니아를, 부르군트족과 프랑크족은 갈리아의 일부를 공격하였다. 고트족은 한편으로 이탈리아를, 다른 한편으로 나르보넨시스 갈리아와 아퀴타니아, 그리고 히스파니아에 있는 옛 칸타브리아인들과 켈티베리아인들의 거처를 공격하였다. 랑고바르드족은 알프스 이남의 갈리아를 공격하고 포위하였다.
이 발렌티니아누스 이후로는 그리스 황제들의 서방 권력에 확실하고 굳건한 것이 없었다. 그래서 얼마 뒤 로마를 떠나 라벤나에 총독부를 세웠으나, 랑고바르드족은 이것도 곧 파괴하고 뒤엎었다. 마침내 랑고바르드족에게 이탈리아에서 쫓겨나고 프랑크족에게 갈리아에서 억눌린 고트족은, 일부는 히스파니아에 정착하였다. 그곳에는 아직 고탈라니아라는, 아니 카탈라우니아라는 이름이 남아 있다. 이 이름은 고트족과 알란족에서 왔거나, 카티족과 알란족에서 왔다. 이들은 옛 카스텔라니족의 땅이며 지금은 카르도나 공국인 지역에서 서로 결합하였다. 또 일부는 아퀴타니아에 정착하였는데, 그곳에는 랑그도크라는 이름이 남아 있다. 반달족에게서는 반달루시아와 안달루시아라는 이름이 남았다. 이는 루시타니아 쪽을 향한 바이티카, 곧 그라나다 왕국의 한 지역으로, 옛 투르데타니족의 거처였다. 벨기카 갈리아에서는 플란드리아라는 명칭이 모리니족의 지역에 붙었다.
콘스탄티누스가 제국의 중심지를 이탈리아에서 콘스탄티노폴리스로 옮긴 때부터 거의 500년이 지난 뒤, 카롤루스 대제는 랑고바르드족을 무찌르고 굴복시켜 서로마 제국을 해방하고 복구하였다. 랑고바르드족은 그보다 앞서 고트족을 격파하고 몰아냈던 자들이었다.
거의 같은 무렵, 지금으로부터 500년이 조금 넘는 옛날에는 오토 3세가 게르마니아에 선제후단을 세웠고, 헝가리와 폴란드가 왕국으로 출발하여 번영하기 시작하였다. 한편 위그 카페는 갈리아 왕국을 차지하였으며, 그의 후손들은 지금까지 그 소유권을 유지하였다. 이 왕국들 가운데 헝가리 왕국은 거의 망하였고, 나머지도 흔들린다. 하나님께서 자비롭게 이 왕국들을 보호하고 보존하시며, 그 안에서 자신의 교회가 머물 곳을 베풀어 주시기를 나는 온 마음으로 기도한다.