Ad hunc modum ex syderum positu, natalitia prædicta texunt, ex signis corporum reliquas coniecturas colligunt, de quibus interrogati, responsa dant impiæ & curiosæ multitudini. Ex iisdem suas etiam, quas hominibus parant, technas extruunt, & moderantur. Sæpe morbos ipsi infligunt, & iisdem aut medentur citra pharmacorum opem, aut remedia commoda suppeditant. Quanquam enim destructam naturam nunquam instaurant, labes tamen insignes & affectiones, præsertim si sint earum autores, permissu Dei summouere ac tollere possunt. Exactius enim herbarum discrimina, vires, in medicando vsum, applicandi rationem & modum norunt, certius abditas penitusque abstrusas ægritudinum causas introspiciunt, quam hominum quisquam. Si non ex Ethnicorum monumentis, sed maiorum historiis, recentique patrum nostrorum memoria exempla repetamus, non paucos ad sola vota Sanctis falsa religione facta, templisue idolorum, aut ex contactu contritue ossium, quæ de Sanctorum cadaueribus collecta ac reseruata ferebantur, recuperasse amissam virium integritatem reperiemus, Diabolo restitutione sanitatis stabiliente εἰδωλομανίαν, insanum idolorum cultum. Immo inde nata peruaserat in animos hominum opinio, auctaque ætate & roborata inueterauerat, vt plus valere, longeque validius obortas corpori ægritudines euellere atque extirpare, sola vota Sanctis delata statuisue, quam remedia existimarentur. Ea inoleuerat consuetudo, vt si quid aduersi accideret, non diuina desiderarentur auxilia, sed in subsidium Sancti vocarentur, quos talibus præsidere & dominari malis persuasum erat. Negligebatur Deus, excludebatur Mediator Filius Dei, contemnebatur & pro nihilo habebatur Medicorum opera. Preces, Deo ad præscriptum cœlestium mandatorum deferendæ, dirigebantur ad Sanctos aut statuas. Vis medicatrix, indita diuinitus remediis in natura ordinatis, votis tribuebatur. A parturientibus Anna, à febricitantibus Anastasius, ab epilepticis Valentinus requirebatur: Dentium dolore vexatis Apollonia in ore erat. Aliqui templis ipsis statuisue, quibus adesse Sanctos opinio falsa obtinuerat, sese despondebant. Tandem voti compotes facti, cum persoluerent promissa, secutum, vt creuerint in dies singulos magis magisque superstitiones, & locupletata sint templa. [Marginal: Diaboli quibus morbis, & quomodo medeantur. Sanctorum inuocationes, & cultus vnde nati.]
이런 방식으로 그들은 별들의 위치에서 출생에 관한 예고를 엮어 내고, 몸의 표지들에서 나머지 추측들을 모은다. 이에 관하여 질문받으면 불경하고 호기심 많은 무리에게 응답한다. 같은 자료로 사람들에게 준비하는 자기들의 책략도 만들고 조절한다.
그들은 자주 직접 병을 일으키고, 다시 약의 도움 없이 그 병을 고치거나 적절한 치료제를 제공한다. 파괴된 자연을 결코 새로 세우지는 못하지만, 하나님의 허락 아래 큰 손상과 병증을 물리치고 없앨 수는 있다. 특히 자신들이 그것들의 원인일 때 그러하다. 어떤 인간보다도 약초들의 차이와 힘, 치료에서의 쓰임, 적용하는 방법과 방식을 더 정확히 알기 때문이다. 병들의 숨겨지고 깊이 감추어진 원인도 더 확실하게 들여다본다.
이교도들의 기록에서가 아니라 선조들의 역사와 우리 아버지들의 생생한 기억에서 사례를 찾아보아도, 잃었던 온전한 기력을 되찾은 이들이 적지 않다는 것을 알게 될 것이다. 그들은 거짓 신앙으로 성인들에게 서원을 하거나 우상의 신전들에 서원을 한 것만으로, 또는 성인들의 시신에서 모아 보관한 것이라고 전해지는 뼈를 만지거나 문지른 것만으로 회복하였다. 마귀가 건강을 회복시킴으로써 ‘우상 숭배의 광기’, 곧 우상들을 미친 듯이 섬기는 일을 굳혔던 것이다. 더 나아가 여기서 생겨난 견해가 사람들의 마음을 휩쓸었고, 시간이 지나며 자라고 굳어져 뿌리 깊어졌다. 성인들이나 조각상들에 바친 서원만으로도 치료제보다 더 큰 효력이 있으며, 몸에 생긴 병들을 훨씬 강하게 뽑아내고 근절한다고 여기게 된 것이다.
어떤 재난이 생기면 하나님의 도움을 구하는 대신, 그런 재난을 관장하고 다스린다고 믿는 성인들을 불러 도움을 청하는 관습이 굳어졌다. 하나님은 소홀히 여겨졌고, 중보자이신 하나님의 아들은 배제되었으며, 의사들의 수고는 멸시되고 하찮게 취급되었다. 하늘의 명령에 따라 하나님께 올려야 하는 기도들이 성인들이나 조각상들을 향하였다. 자연 속에 정해진 치료제들에 하나님께서 넣어 주신 치유의 힘이 서원에 돌아갔다. 아이를 낳는 이들은 안나를, 열이 나는 이들은 아나스타시우스를, 간질을 앓는 이들은 발렌티누스를 찾았다. 치통으로 괴로운 이들의 입에는 아폴로니아의 이름이 올랐다. 어떤 이들은 성인들이 그곳에 계신다는 거짓 견해가 자리 잡은 신전들이나 조각상들 자체에 자신을 바치기로 서약하였다. 마침내 소원을 이룬 뒤 약속한 것들을 바치자, 미신들은 날마다 더욱 자라났고 신전들은 부유해졌다.