원문

[Earthly-church special presence] Alter est proprius Ecclesiæ in hac vita, quæ colligitur tantum ex genere humano, & cœtus etiamsi visibilis, sicut ipsa societas humana, sed longe alius ab hac & diuersus, vt qui prædicatione verbi patefacti, ac virtute spiritus per filium Dei excerpitur & segregatur ex humano genere, & vno Spiritu coagmentatur in corpus vnum mysticum, cuius caput est Filius Dei, sed regeneratum atque instauratum virtute verbi, sacramentorum ac Spiritus sancti ad vitam nouam, æternam, spiritualem, legi Dei congruam, Deo placentem ad imaginem conditoris in vera agnitione, in iustitia & sanctitate veræ, quæ longe alia est ab hac vita animali & ciuili externa: & incoatur in hac corrupta natura, complebitur in altera, vbi conformes erimus corpori glorioso Christi, corporibus resuscitatis Christo similes. Incoatur autem non aliter, quam applicatione beneficiorum Christi & ipsius communicatione in regeneratione & conuersione ad Deum per causas & media ordinata. Hic gradus præsentiæ est & recte vocatur μυστικὸς à ministerio verbi & sacramentorum quod est μυστήριον. In verbo enim & sacramentis Deus eo modo & ordine, quo expresso verbo instituit apprehendendu fide habitat in cordibus credentium. Vocatur recte & spiritualis & pactionalis, quia donum est gratiæ diuinæ singulare per nouam & singularem virtutem Spiritus ex pacto & promissione. Est autem præsentia ordinata non in creatione, nec per vires rerum creatarum, sed in patefacto verbo: & quanquam alligata est ad media externa in vsu eorum externo, certo ac destinato: virtus tamen non est mediorum, quæ nec substantia mutantur, nec viribus natura insitis, sed ordinis est atque instituti diuini singularis scilicet verbi ac promissionis, à quibus institutio pendet ac Spiritus S. Denique, liberrima est præsentia totius Trinitatis dona spiritualia distribuentis liberrima voluntate qua vult mensura, & communicantis promissa bona æterna, & seipsam fide inhabitandi in omnibus accipientibus fide. Vnde hæc præsentia est scripturæ ἐνοίκησις. Adest tota Trinitas & efficax est eo ordine & discrimine, qui verbo patefacto docetur, & Filius verus Deus & verus Homo adest secundum vtramque naturam, sed secundum vtriusque proprietates, humana manente intra metas & proprietates suas, sed in Spiritu suo efficaci in nobis, & nos sibi inserente, copulante & vniente vero & viuo coalitu, non physico, sed spirituali: quia in hoc gradu præsentiæ & ordine physica locum non habent, nisi in vsu mediorum externo, qui tamen sine vsu interno spirituali, verbo & fide intuente nullus est & nihil prodest. Hic est tertius gradus Dn. Philippi.

번역

이 삶의 교회에 고유한 현존: 멜란히톤의 셋째 단계

다른 갈래는 이 삶에서 교회에 고유한 현존이다. 교회는 오직 인류 가운데서 모인다. 인간 사회처럼 눈에 보이는 모임이기는 하지만, 그 사회와는 크게 다르고 구별된다. 계시된 말씀의 선포와 성령의 능력으로 하나님의 아들을 통해 인류 가운데서 뽑혀 나와 따로 구별되고, 한 성령으로 하나의 신비한 몸으로 결합되기 때문이다. 그 몸의 머리는 하나님의 아들이시다. 그 모임은 말씀과 성례와 성령의 능력으로 다시 태어나고 새로워져, 새롭고 영원하며 영적인 생명을 향해 나아간다. 그 생명은 하나님의 법에 맞고 하나님을 기쁘시게 하며, 참된 인식과 참된 의로움과 거룩함 안에서 창조주의 형상을 따른다. 이 생명은 지금의 동물적 삶 및 외적인 시민 생활과 크게 다르다. 타락한 이 본성 안에서 시작되어 다른 삶에서 완성될 것이다. 그곳에서 우리는 그리스도의 영광스러운 몸과 같은 모습이 되고, 부활한 몸으로 그리스도를 닮을 것이다.

그 생명은 정해진 원인과 수단을 통하여 다시 태어나고 하나님께 돌아오는 가운데, 그리스도의 은혜가 적용되고 그분 자신이 나누어 주어지는 것 이외의 방식으로는 시작되지 않는다. 이 현존의 단계는 ‘뮈스티코스’, 곧 신비적이라고 올바르게 불린다. 말씀과 성례의 봉사가 ‘뮈스테리온’, 곧 신비이기 때문에 거기서 이 이름이 나온다. 하나님께서는 명백한 말씀으로 제정하시고 믿음으로 받아들이게 하신 그 방식과 질서에 따라, 말씀과 성례 안에서 믿는 이들의 마음속에 거하신다.

또한 이 현존은 영적이며 언약적이라고 올바르게 불린다. 언약과 약속에서 비롯되는 성령의 새롭고 특별한 능력을 통하여 주어지는, 하나님의 은총의 특별한 선물이기 때문이다. 그러나 이 현존이 정해지는 곳은 창조 안이 아니고, 피조물의 능력을 통해서도 아니다. 계시된 말씀 안에 정해져 있다. 외적 수단들이 일정하고 지정된 외적 방식으로 사용될 때 이 현존이 그 수단들에 연결되기는 하지만, 그 힘은 수단들 자체에 속하지 않는다. 이 수단들은 실체에서도, 본래 심어진 능력에서도 바뀌지 않는다. 그 힘은 질서와 하나님의 특별한 제정, 곧 그 제정이 의지하는 말씀과 약속에 속하며, 성령께 속한다.

끝으로 그것은 삼위일체 전체의 지극히 자유로운 현존이다. 삼위일체는 지극히 자유로운 뜻으로 원하시는 분량만큼 영적 선물들을 나누어 주시고, 약속된 영원한 복들과 자신을 나누어 주신다. 믿음으로 받아들이는 모든 이 안에 믿음으로 거하신다. 따라서 이 현존은 성경의 ‘에노이케시스’, 곧 내주다. 계시된 말씀이 가르치는 질서와 구별에 따라 삼위일체 전체가 현존하고 효력을 나타내신다. 참 하나님이시며 참 인간이신 아들도 두 본성에 따라 현존하시되, 각 본성의 고유한 속성을 따라 그렇게 하신다. 인간 본성은 자기의 한계와 고유한 속성 안에 머문다. 그러나 그분은 자신의 성령 안에서 우리 안에 효력 있게 일하시고, 우리를 자신에게 접붙이며 결합하고 연합시키신다. 그 결합은 참되고 살아 있으며, 자연적 결합이 아니라 영적 결합이다. 이 현존의 단계와 질서 안에서 자연적인 것들이 자리를 갖는 곳은 오직 수단들의 외적 사용뿐이다. 그런데 그 외적 사용도 말씀과 믿음으로 바라보는 내적·영적 사용이 없으면 아무것도 아니며 아무 유익도 없다. 이것이 필리프 선생의 셋째 단계다.