Res tota obscura est. Causa obscuritatis praecipua est, quod nec formae in naturis τῶν ἐνεργειῶν ποιητικαὶ, functionum effectrices, nec δυνάμεις, vires, harum, & facultates omnes, quae cum illis conformatae eisdem proxime cohaerent, & in quibus συμπάθεια καὶ ἀντιπάθεια, consensus & discrepantia naturae, rerum formalis, ἐνεργητικὴ, efficax, praecipue consistit: Illa abdita scilicet, quae non se profert qualitatibus manifestis secundis, vel in modo substantiae, conditioneque; materiae, existentibus δυνάμει ἢ ἐνεργείᾳ, potestate aut reipsa, vel in primarum qualitatum inter se temperie, vel vtrarumque; admixtum coaptatione, qua, primarum qualitatum formalium vis aut restringitur, aut acuitur: sed suis actionibus & effectis propriis, quorum in his causa nec apparet sensui, nec indagata ratione inuenitur: Illa ergo omnia, quod nec peruestigata integre sunt, nec conspicitur, nec scitur, quae ipsorum, in prima subiecti origine, velut fonte, ratio formalis sit, quaeve, & ad quas species alias formarum aut proprietatum formalium ἀναλογία, proportio, & consensio sit: à quibus dissentiunt illa, hostili ac peremptorio dissidio, quo se mutuo conficiant, iugulantve, aut ab aliis liberant, ac seruant.
이 문제 전체는 불분명하다. 가장 큰 이유는 자연 안에서 기능을 만들어 내는 형상들, 그것들의 힘과 모든 능력이 아직 충분히 밝혀지지 않았기 때문이다. 그 능력들은 형상과 함께 구성되어 그것들에 밀접히 붙어 있으며, 사물의 형상에 속하고 실제로 작용하는 본성의 일치와 불일치, 곧 심파테이아와 안티파테이아는 주로 그 안에 있다. 이 숨은 원리는 명백한 이차적 성질을 통해 드러나지 않는다. 그 성질들이 실체의 양태와 질료의 상태 안에 잠재적으로 또는 실제로 있든, 일차적 성질들의 상호 배합 안에 있든, 두 부류의 성질이 혼합에 맞추어 결합한 데 있든 마찬가지이다. 그러한 결합은 일차적이고 형상적인 성질의 힘을 제한하거나 날카롭게 한다. 숨은 원리는 오히려 자기 고유의 작용과 결과를 통해 드러난다. 그러나 그런 것들에서 원인은 감각에 나타나지도 않고 이성으로 탐구해도 발견되지 않는다. 그러므로 이 모든 것은 아직 완전히 연구되지 않았고, 대상의 최초 기원이라는 샘에서 그것들의 형상적 원리가 무엇인지 보이지도 알려지지도 않았다. 어떤 다른 종류의 형상이나 형상적 특성과 어떠한 비례와 일치를 이루는지, 또 어떤 것들과 적대적이고 치명적인 불일치를 이루어 서로 제압하거나 죽이는지, 또는 다른 것들에서 구하고 보존하는지도 알려지지 않았다.
Si res recte perpendatur, tam consensio ac familiaritas fouens, quam malignitas omnis destruens, siue venenata, siue φαρμακώδης, venefica, sit, siue pestilens, aut creata ab initio rerum creatarum substantiae ac naturae inest, illi vt innata, sic propria, eoque; est κατὰ φύσιν, secundum naturam, vt recte Plato, de lethalibus venenis ac medicamentis censuit, & idem recte ab hac vires ⟦καταδέσμοις?⟧ καὶ ἐπῳδαῖς, astrictionibus & carminibus magicis, induci creditas, tanquam alienum quiddam à natura, καὶ παρὰ φύσιν, & contra naturam, prorsus secreuit: aut in orbe elementari, cietur & efficitur ad illius creatae similitudinem, vel corruptione aliqua à lumine coelesti, vel putredine, ex elementaribus causis orta, cuius magna est & mirifica varietas, omninoque inexplicabilis, vel arte ex natura venenatis.
사태를 올바로 따져 보면, 북돋우는 일치와 친숙성도, 독성이든 독약성이든 역병성이든 파괴하는 모든 악성도 두 경우 가운데 하나이다. 첫째는 처음부터 창조되어 피조물의 실체와 본성 안에 들어 있는 경우이다. 그것은 타고난 것이며 그 사물에 고유하므로 자연에 맞는다. 플라톤이 치명적인 독과 약물에 관해 올바로 판단한 것처럼 그러하다. 그는 주술적 결박과 주문으로 주입된다고 믿어지는 힘들을, 자연과 다른 것이며 자연에 반하는 것으로 보아 이 힘과 완전히 구별했는데, 이 또한 옳다. 둘째는 원소 세계에서 창조된 힘과 비슷하게 일어나고 만들어지는 경우이다. 천상의 빛으로 인한 어떤 변질이나, 원소적 원인에서 생겨난 부패로 그렇게 된다. 이 부패의 다양성은 크고 놀라우며 완전히 설명하기 어렵다. 또는 본래 독성 있는 것들을 기술로 다루어 그런 힘이 생긴다.
Natura venenata aut lethalia sibi ipsis talia non sunt, sed his, aut vt suae naturae propriis existunt, conseruantur, ac viuunt, aut sese expurgant, tanquam à recrementis. Iis autem venenata sunt, & lethalia tota substantia, ad quae aliqua analogia, habent ἀντιπάθειαν, naturae discrepantiam, formalem, ratione virium, & actionum contrariarum ac perimentium, qua cum non ad omnes naturas, eodem modo affecta sint, non omnes etiam aut simul, aut eadem pernicie impetunt. Anates & Pauones serpentibus, viperis, bufonibus, & venenatis aliis tuto vescuntur, hisque aluntur. Eadem illa, certa hominibus venena sunt per se. In anatum, & pauonum carne & esu non sunt.
본래 독성이 있거나 치명적인 것들도 자기 자신에게는 그러하지 않다. 오히려 그것들은 자기 본성에 고유한 그런 힘으로 존재하고 보존되며 살아가거나, 찌꺼기처럼 그것들을 스스로 배출한다. 그러나 어떤 비례 관계 안에서, 반대되고 파괴하는 힘과 작용 때문에 형상적인 안티파테이아, 곧 본성의 불일치를 갖는 상대에게는 실체 전체로 독이 되고 치명적이 된다. 모든 본성에 똑같은 관계를 갖는 것은 아니므로, 모든 것을 동시에 또는 같은 파괴력으로 공격하지도 않는다. 오리와 공작은 뱀·독사·두꺼비와 다른 독성 있는 것들을 안전하게 먹고 그것들로 영양을 얻는다. 바로 그 물질들은 그 자체로는 사람에게 확실한 독이다. 그러나 오리와 공작의 살 속에 있거나 그 고기를 먹을 때에는 독이 되지 않는다.
Contagia venenata praeter naturam semper sunt, cum in eo subiecto, in quo, corruptione aliqua, frequentius putredine gignuntur, tum cui communicantur vtraque, tam natura, quam ex putredine venenata, lethalia aut pestilentia, & contagio putredinis, etiam si eodem modo propagantur, aut contactu scilicet, aut fomite, aut halitu, aut alteratione medii continua, & quae, corruptione aut putredine gignitur malignitas, etsi eandem habet, ad analoga corpora, ἀντιπάθειαν, quam quod venenum est natura, tamen contagium omne fere in corpore infecto gignit sui simile. Venenum corrumpit tantum, & interimit, nec nisi corruptione, aut putredine contagiosa propagatur aut transmittitur in aliud, sed tunc alia, & noua specie. Prior enim, dum suam naturam conseruat, idem agit, in corpore, cui communicatur, quod ex suo subiecto, sed ex commixtione, cum corrupto corpore mutat naturam, & vires, pro subiecti, & corruptionis, vel putredinis ratione.
독성 있는 전염은 언제나 자연에 어긋난다. 어떤 변질, 더 흔하게는 부패로 그것이 생겨나는 대상에서나 그것이 전달되는 대상에서나 그러하다. 본래 독성·치명성·역병성을 지닌 것들과 부패에서 그러한 성질을 얻은 것들, 그리고 부패의 전염은 접촉, 감염을 품은 매개물, 기운, 또는 매질의 연속적인 변화를 통해 같은 방식으로 퍼질 수 있다. 또 변질이나 부패에서 생긴 악성은, 대응되는 몸에 대해 본래의 독과 같은 안티파테이아를 가질 수 있다. 그래도 거의 모든 전염은 감염된 몸 안에서 자기와 비슷한 것을 낳는다. 독은 단지 손상시키고 죽일 뿐이며, 전염성 변질이나 부패가 있어야만 다른 것으로 퍼지거나 전달된다. 그때에는 다른 새로운 형태가 된다. 앞서 있던 독은 자기 본성을 유지하는 동안, 전달받은 몸에서도 자기 본래의 바탕에서와 같은 작용을 한다. 그러나 부패한 몸과 섞이면 그 대상과 변질 또는 부패의 상태에 따라 본성과 힘이 달라진다.